گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۳

پیش تو داد من ز جور زمانه استاس شاه حسن عاشقم اینها بهانه است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۴

تو گر پروانه ای همچون خلیل آتش گلستان استکه ظاهر آتشست آن شمع و پنهان آب حیوان است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۵

فرهاد را ز شیرین حرمان ز بخت شور استگوهر بسنگ می زن دولت نه کار زور است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۶

اگرچه خانه خرابی زباده ای ساقی استخراب جام شرابیم تا دمی باقی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۷

نیست در صحرا پی آهو که هر جا رفته استعاشق مجنون او زنجیر در پا رفته است

سعدی شیرازی

بخش ۲۳ - حکایتِ زاهد و بربط‌زن

یکی بربطی در بغل داشت مستبه شب در سر پارسایی شکست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۸

بی سوز محبت نتوان دل به بتان بستداغی است غم عشق که بر خود نتوان بست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۶۹

کاسه چشم من از شوق گل رخسار دوستلاله رنک از خون دل گشت و سیاهی داغ اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۰

بلبل زسوز زار من آهنگ برگرفتگل هم زخون دیده من رنگ برگرفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۱

مارا تنی چو صورت دیوار مانده استچشم و زبان و دست و دل از کار مانده است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۲

چراغ عشق من افروخت شمع خلوت دوستفروغ معنی من زنور طلعت اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۳

گر بسوزد تن زارم بر من خار و خسی استغم دل می خورم اما که دلم آن کسی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۴

گوهر دل گم شد و وقت فراغ از دست رفتپیش پای خود ندیدیم و چراغ از دست رفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۵

دی از نظر چو سرو و خرامان من گذشتمن دانم از غمش که چه بر جان من گذشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۶

مجال حلقه صحبت کرابخانه تستکه کعبه حلقه چشمش بر آستانه تست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۷

ما عاشقیم و روی بتان قبله گاه ماستبر جرم عاشقی همه عالم گواه ماست

سعدی شیرازی

بخش ۲۴ - حکایتِ صبرِ مردان بر جفا

شنیدم که در خاک وخش از مهانیکی بود در کنج خلوت نهان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۸

شمع را پیش رخت اشک نیاز اینهمه چیستگرنه سر گرم تو شد سوز و نیاز اینهمه چیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۷۹

سگ کوی تو که شب تا بسحر پیش من استمهربانیش ز بهر جگر ریش من است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۸۰

کسی زکعبه کوی تو نامراد نرفتکه حلقه بر در این خانه زد که شاد نرفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۸۱

منم که حاصل من غیر نامرادی نیستدرخت بخت مرا برگ عیش و شادی نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۸۲

عشق آتش است و در دل دیوانه در گرفتبرق قبول شمع به پروانه در گرفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۸۳

هرچند که یوسف بجمال از همه بیش استحسن نمکین تو بلای دل ریش است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۸۴

روی کسی چو صورت آینه سوی تستکز خویشتن تهی و پر از مهر روی تست