گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خواجوی کرمانی

بخش ۳ - گفتار اندر نعت رسول و یاران

چه گفت آن خداوند تنزیل وحیخداوند امر و خداوند نهی

خواجوی کرمانی

بخش ۴ - آغاز داستان پادشاهی کیومرث

پژوهنده نامه باستانکه از مرزبانان زند داستان

خواجوی کرمانی

بخش ۵ - کیومرث

بپوشید تن را به چرم پلنگکه جوشن نبد آنگه آمین جنگ

خواجوی کرمانی

بخش ۶ - سیامک

جهان سر به سر خون فشان است و بسنماند بد و نیک بر هیچ کس

خواجوی کرمانی

بخش ۷ - در پادشاهی نشستن هوشنگ به جای پدر

بگشت از برش چرخ سالی چهلپر از هوش مغز و پر از داد دل

خواجوی کرمانی

بخش ۸ - گفتار در بیان پادشاهی طهمورث می‌فرماید و از حالات او

زمانه ندادش زمانی درنگشد آن روز هوشنگ و آن فرهنگ

خواجوی کرمانی

بخش ۹ - به پادشاهی نشستن جمشید در ایران

کمربسته با فر شاهنشهیجهان سر به سر گشته او را رهی

خواجوی کرمانی

بخش ۱۰ - بر تخت نشستن ضحاک در ایران زمین

یکی مرد بود اندر آن روزگارز دشت سواران نیزه گذار

خواجوی کرمانی

بخش ۱۱ - ضحاک

چه باید پدر را پسر چون تو بودیکی پندت از من بباید شنود

خواجوی کرمانی

بخش ۱۲ - در پادشاهی ضحاک و مآل و احوال وی گوید

چو ضحاک برتخت شد شهریاربرو سالیان انجمن شد هزار

خواجوی کرمانی

بخش ۱۳ - خواب دیدن ضحاک و تعبیر جستن از موبدان

در ایوان شاهی شب تیره بازبه خواب اندرون بود با ارنواز

خواجوی کرمانی

بخش ۱۴ - در وجود آمدن فریدون و احوال آن

ببالید برسان سرو سهیهمی تافت زو فر شاهنشهی

خواجوی کرمانی

بخش ۱۵ - آغاز کتاب سام‌نامه - از گفتار افصح‌المتکلمین خواجوی کرمانی رحمه‌الله علیه

کنم ابتدا از خداوند یادکه هر مشکلی را بود او گشاد

خواجوی کرمانی

بخش ۱۶ - گفتار در متولد شدن سام نریمان از بطن دختر پادشاه بلخ

به باغی یکی روز در پای سروشنیدم چنین داستان از تذرو

خواجوی کرمانی

بخش ۱۷ - رفتن سام نریمان به شکار و دیدن گور را

چو سام از فراز سمند سیاهچو بر تیره گون شب فروزنده ماه

خواجوی کرمانی

بخش ۱۸ - رسیدن سام به سر منزل عالم افروز

چنان تا به گاه سپیده براندکه مه در رکابش پیاده بماند

خواجوی کرمانی

بخش ۱۹ - رسیدن سام به ایوان و دیدن صورت پری‌دخت را

روان گشته با آن پریچهره ماهتماشاکنان اندر آن بارگاه

خواجوی کرمانی

بخش ۲۰ - سخن گفتن سروش در گوش سام

به گوشش فرو گفت فرخ سروشکه از دست دادی دل و عقل و هوش

خواجوی کرمانی

بخش ۲۱ - بی‌تابی کردن سام نریمان از حرمان پریدخت

به ناکام بر پشت جرمه نشستبه خون جگر شست از خویش دست

خواجوی کرمانی

بخش ۲۲ - برآمدن آفتاب و رسیدن لشکر پیش سام

چو خورشید سر بر زد از کوهسارپدید آمد از دور جمعی سوار

خواجوی کرمانی

بخش ۲۳ - سخن گفتن لشکر با سام نریمان

زبان برگشودند کای نامدارعنان دل خویش را گوش دار

خواجوی کرمانی

بخش ۲۴ - در جواب گفتن لشکر سام را

چو آگه نه اید از دل ریش منمرانید ازین سان سخن پیش من

خواجوی کرمانی

بخش ۲۵ - رفتن سام نریمان با قلواد به راه شهر چین

جدا شد ازیشان یل صف پناهبرآمد به یک ره خروش از سپاه

خواجوی کرمانی

بخش ۲۶ - رسیدن سام به کنار دریا و رزم او با زنگیان

قضا را که قلواد در پیش بودز موییدن سام دل ریش بود