گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۵

کدام عشوه که در چشم پر خمار تو نیستکدام فتنه که در زلف تابدار تو نیست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۶

مرا گر با تو روی همدمی نیستگدایان را به سلطان محرمی نیست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۷

امروز نسیم سحری بوی دگر داشتگویی گذر از خاک سر کوی دگر داشت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۸

دوش از رخ تو بزم گدایان چراغ داشتوز دیدن تو دیده گلستان و باغ داشت

نظامی گنجوی

بخش ۴۷ - رسیدن اسکندر به دشت قفچاق

بیا ساقی آن باده بر دست گیرکه از خوردنش نیست کس را گزیر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۹

صبا تا ز زلف تو بویی نداشتدلم در جهان آرزویی نداشت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۰

وقتی دل آواره در آن کو گذری داشتبا نرگس جادوی تو پنهان نظری داشت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۱

عمر بگذشت و دلم جز عاشقی کاری نیافتچشم یاری داشت از یاران ولی یاری نیافت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۲

ساقی به غم تو عقل و جان رفتمی ده که تکلف از میان رفت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۳

کسی که عاشق روی تو شد بباغ نرفتهوای کوی تواش هرگز از دماغ نرفت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۴

ای دل ایام هجر شد بنیادرو که مرگ نوت مبارک باد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۵

تا ز شب بر مهت نقاب افتادسایه بالای آفتاب افتاد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۶

دل بهر تو در ملامت افتادوز عشق بدین علامت افتاد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۷

تا دل ز کف اختیار ننهادپا بر سر کوی یار ننهاد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۸

باز آی که دل بی تو سر خویش نداردبیمار تو از جان رمقی بیش ندارد

نظامی گنجوی

بخش ۴۸ - رسیدن اسکندر به کشور روس

بیا ساقی آن بکر پوشیده رویبه من ده گرش هست پروای شوی

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۴۹

باز این سر بی سامان سودای کسی داردباز این دل هرجایی جایی هوسی دارد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۰ - استقبال از قاسم انوار

هر کسی موسم گل گوشه باغی داردساکن کوی تو از روضه فراغی دارد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۱

خدنگ او که بجان مژده هلاک بردنوید عیش بدلهای دردناک برد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۲

خاک من باد از سر کوی تو گر بیرون بردنیست روی آنکه این سودا ز سر بیرون برد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۳

مرا عشقت از ره برون می بردبه کوی ملامت درون می برد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۴

دل زلف ترا گرفت بد کردشبگیر بد از برای خود کرد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۵

گرم عشقت عنان دل نگیرددلم کوی بلا منزل نگیرد

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۵۶

هر دم ز عشق بر دل من صد بلا رسدآری به دور حسن تو این ها مرا رسد