گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۳

خرابیم از دل ای بی رحم گه گه یاد کن ما راسگ کوی توییم آخر به سنگی شاد کن ما را

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۴

زلف تو در کمند جنون می کشد مراخوش خوش به کوی عشق درون می کشد مرا

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۵

ای در بهار حسن تو گل ها و لاله هاوی لاله را ز رشک تو پرخون پیاله ها

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۶

دلم گر داشت وقتی خرمی هاچو عشق آمد گذشت آن بی غمی ها

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۷

کجایی ای ز رویت لاله را ناببهار خرمی بگذشت دریاب

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۸

سروی از باغ ارم سایه بر این خاک انداختکه به تیغ مژه در هر جگری چاک انداخت

نظامی گنجوی

بخش ۴۵ - مهمانی کردن خاقان چین اسکندر را

بیا ساقی آزاد کن گردنمسرشک قدح ریز در دامنم

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۹

خطت که سبزه بر اطراف یاسمین انداختچه خون که در جگر نافه های چین انداخت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۰

خطت بر لاله تر مشک چین ریختبنفشه در کنار یاسمین ریخت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۱ - استقبال از سعدی

منم ز دست تو پا بسته در کمند ارادتبه راه تو سر تسلیم بر زمین عبادت

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۲

چو سبزه ترت از برگ یاسمین برخاستهزار فتنه بقصد دل از کمین برخاست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۳

تا خاک آستانه جانان مقام ماستدر بزم عیش جرعه راحت به جام ماست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۴

خطش به گرد عارض مهوش برآمده استآری بنفشه با گل او خوش برآمده است

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۵

بازم خدنگ غمزه زنی بر دل آمده استبازم ز عشق واقعه ای مشکل آمده است

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۶

مرا در عشق بهبودی نمانده استز سودای بتان سودی نمانده است

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۷

ابرو ز من متاب که دل دردمند تستتیری که خورده ام ز کمان بلند تست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۸

چشم ستمگرت که بخون در کمین نشستتیغی کشیده در ره مردان دین نشست

نظامی گنجوی

بخش ۴۶ - بازگشتن اسکندر از چین

بیا ساقی امشب به می کن شتابکه با درد سر واجب آمد گلاب

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۲۹ - استقبال از کمال خجندی

جفای تو بر دل به غایت خوش استز شه بر رعیت رعایت خوش است

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۰

خلق را دلها کباب از چشم پر خون منستدر جگر صد پاره از اشک جگر گون منست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۱

مرا سری است که بر خاک آستانه اوستچو تیر غمزه کشد جان و دل نشانه اوست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۲

گر نمی سوزد دلم این آه دردآلود چیستآتشی گر نیست در کاشانه چندین دود چیست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۳

با طره تو سنبل شوریده حال چیستجاییکه ابروی تو نماید هلال چیست

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۳۴ - استقبال از کمال خجندی

کدام دل که ز عشقت اسیر محنت نیستکدام سینه که از داغ تو جراحت نیست