گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۰

سرو ما را هر زمان دل می کشد سوی دگرچون گل رعنا که دارد هر طرف روی دگر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۱ - استقبال از سعدی

نه کنج وصل تمنا کنم نه گنج حضورخوشم به خواری هجر و نگاه دورادور

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۲ - استقبال از کمال خجندی

ای سر زلف ترا دل های مشتاقان اسیرهرگزت نگذشت یاد دردمندان در ضمیر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۳

سفر گزیدم و داغ تو بر دلست هنوزجهان بگشتم و کوی تو منزلست هنوز

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۴

عید شد ما را دل دیوانه زندانی هنوزگل شکفت از گریه چشمم ابر نیسانی هنوز

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۵

غم روی تو دارد دل همین بسنخواهد کرد از فکر چنین بس

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۶

ای دوست شبی به کوی ما باشدرد دل ریش را دوا باش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۷

در این گلشن چه سازد بلبل از زاری و فریادشچو سوی عاشقان میلی ندارد سرو آزادش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۸

دلم که چشم تو هر لحظه میزند تیرشز پای صبر در افتاد دست میگیرش

نظامی گنجوی

بخش ۵۴ - جنگ ششم اسکندر با روسیان

چنین تا یکی روز کاین چرخ پیربرآورد گوهر ز دریای قیر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۰۹

گل نو آمد و هر کس به عیش و عشرت خویشمن و عقوبت هجران و کنج محنت خویش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۰

هرکس گرفته دامن سرو بلند خویشماییم و گوشه ای و دل دردمند خویش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۱

هر کسی پهلوی یاری به هوای دل خویشما گرفتار به داغ دل بی حاصل خویش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۲

هر که کوی تو ساخت مسکن خویشخون خود میکند بگردن خویش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۳

پرده بگشا ز روی چون مه خویشکه بجانم ز بخت گمره خویش

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۴ - استقبال از کمال خجندی

کنون که موسم عیش است و باده گلرنگچو عندلیب غزل خوان به باغ کن آهنگ

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۵

من که چون شمع از غمت با سوز دل در خنده امنیست تدبیری به غیر از سوختن تا زنده ام

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۶

اگر چه خاک درت ز آب دیده گل کردمخوشم که سینه به داغ تو متصل کردم

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۷

ای خسته ز تو روان مردمچشم تو بلای جان مردم

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۸

بیک کرشمه که بر جان زدی ز دست شدمدگر شراب مده ساقیا که مست شدم

نظامی گنجوی

بخش ۵۵ - جنگ هفتم اسکندر با روسیان

سپیده چو سر برزد از باخترسیاهی به خاور فرو برد سر

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۱۹

چو نتوانم که در خیل غلامانت کمر بندمروم در کنج محنت در بروی خویش در بندم

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۲۰

مهی شد کان رخ زیبا ندیدمنشانی زان گل رعنا ندیدم

امیر شاهی سبزواری

شمارهٔ ۱۲۱

خوش آن شب کان مه رخسار و زلف پر شکن دیدمبهار عارضش را سبزه بر گرد سمن دیدم