گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۲

خوش آنکه دور فلک بر مراد من میگشتکه خار گلشن بختم گل و سمن می گشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۳

تو آفتابی و تا ذره یی ز من باقی استمرا هوای تو ایشمع انجمن باقی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۴

این چه سروست که از گلشن جان خاسته استوین چه قدست که چون نخل گل آراسته است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۵

گه نظاره دلم ایمن از رقیبان استکه هرکه هست چو من در رخ تو حیران است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۶

بهلاک خود نپوشم نظر از رخ چو ماهتکه هزار جان شیرین بفدای یک نگاهت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۷

همچو چنگ افغان من بی زخم بیدادی نخاستتا رگ جان از تو نخراشید فریادی نخاست

سعدی شیرازی

بخش ۶ - حکایت

شنیدم که دیناری از مفلسیبیفتاد و مسکین بجستش بسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۸

بکوی میکده آخر سبوی ما بشکستمیان مغبچگان آبروی ما بشکست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۷۹

امروز غیر غم زتو هیچم نصیب نیستفردا اگر همین بود آنهم غریب نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۰

در بهار نوجوانی باغ ما از گل تهی استدر خزان پیری امید گل ازوی ابلهی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۱

عاشق آن نیست که شد محرم و همدم بر دوستعاشق آنست که محروم بود از در دوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۲

دلا خار ستم از پا برون خواهد شدن وقت استغمی کز دل نشد هرگز کنون خواهد شدن وقت است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۳

دل مرده از آنم که مسیحا نفسی نیستفریادم از آنست که فریاد رسی نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۴

با من از مشکین غزالان گرنه بوی آشناستآهویان را با من مجنون صفت انس از کجاست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۵

تا نشد چون نافه خون دل بوی دلجویی نیافتجز جگر خونی ازین وادی کسی بویی نیافت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۶

چشم همه را بر گل روی تو نگاه استانصاف بده دیده مارا چه گناه است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۷

گل نو آمد و ما را غم دیرینه گرفتمرغ جان را نفس اندر قفس سینه گرفت

سعدی شیرازی

بخش ۷ - حکایت

فرو کوفت پیری پسر را به چوببگفت ای پدر بی گناهم مکوب

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۸

صبر تلخ است و دوای من خونین جگر استداروی درد من از درد جگر سوزتر است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۸۹

کار از دهان او همه دم بر مراد نیستبر هیچ اعتبار و بهیچ اعتماد نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۰

گاه گاهم خانه از برق وصالش روشن استلیک تابروی نظر میافکنم در رفتن است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۱

ای سبز تلخ این نگه جان گداز چیستمردم ز زهر چشم تو این خشم و ناز چیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۲

سراپا شمع از آن نورست کز آلودگی دور استاگر سوزد چنین پروانه هم نور علی نور است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۳

خوش نیست بی تو ساقی گر بزم خلد باقی استاز صحبت دو عالم مقصود روی ساقی است