گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۴

نقد گنج کعبه جایش جز دل ویرانه نیستحلقه بر در گو مزن زاهد که کس در خانه نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۵

هزار شکر که مارا سر شکایت نیستوگرنه قصه جور تو را نهایت نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۶

هرکه برخاست ز سودای تو بر جا ننشستتا نیفکند بپای تو سر از پا ننشست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۷

غیر سوز و گریه کار عاشق درمانده چیستای گل رعنا ترا بر گریه ما خنده چیست

سعدی شیرازی

بخش ۸ - حکایت مرد درویش و همسایهٔ توانگر

بلند اختری نام او بختیارقوی دستگه بود و سرمایه دار

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۸

صدهزاران چشم اگر بر روی یوسف ناظر استاز خریداران به یک دیدن محبت ظاهر است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۲۹۹

پیش سرمستان عشقت گلشن و گلخن یکیستدار منصور و درخت وادی ایمن یکیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۰

جان من مسکین که گرفتار غم اوستموقوف بیک گوشه چشم کرم اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۱

گر صد هزار سال وصالت میسر استیالله اگر به یک شب هجران برابرست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۲

لعل او کز برگ گل رنگین تر و نازکترستجان شیرین است و از جان هم بسی شیرین ترست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۳

سر رشته غم دل چون شمع جانگدازستکوته کنم حکایت کاین قصه بس درازست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۴

دل جگر سوخته از جان سیه بخت من استجان هم آغشته بخون از دل جان سخت من است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۵

سرمه ره دردیده زان دارد که خاک پای اوستهرکه را باشد ادب درچشم مردم جای اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۶

بی داغ عشق یکرگ من چون چراغ نیستداغی نهاده ام که دگر جای داغ نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۷

ای لعبتی که مثل تو کس در زمانه نیستخوشتر ز صورت تو درین کارخانه نیست

سعدی شیرازی

بخش ۹ - حکایت

یکی پیر درویش در خاک کیشچه خوش گفت با همسر زشت خویش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۸

در زیر زلف روی تو چون گل شکفته استگل بین که زیر سایه سنبل شکفته است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۰۹

زاهد بره کعبه رود کاین ره دین استخوش میرود اما ره مقصود نه این است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۰

ای که می پرسی که با دل هم سخن در خانه کیستطوطی حیران چه می داند که در آیینه کیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۱

عندلیب از حسن گل افروختن داند که چیستهرکه با شمعی در افتد سوختن داند که چیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۲

خوشا کسی که به کوی تو بخت همدم اوستسفال درد سگان تو ساغر جم اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۳

با یکدم وصلت غم عالم نتوان گفتصد ساله سخن باتو بیکدم نتوان گفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۴

عتاب و ناز تو با من ز غایت خوبی استکه قهر و خشم بتان شیوه های محبوبیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۵

کسی که حق حریفان مهربان نشناختسزاست گر جگرش جور ناکسان خون ساخت