گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۶

گر به کوثر نظر ز نیکو عملی استچشم ما بر کرم ساقی و بخش ازلی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۷

هرگز بوفا چشم خوشت جانب من نیستمیلت بمن سوخته یک چشم زدن نیست

سعدی شیرازی

بخش ۱۰ - حکایت کرکس با زغن

چنین گفت پیش زغن کرکسیکه نبود ز من دوربین تر کسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۸

هوا خوش است و مرا بی رخ تو دل خوش نیستهوای خوش چکند هرکه خاطرش خوش نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۹

لعل جانبخشش که آرام دل شیدا ازوستراحت جان است ما را بلکه جان ما ازوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۰

سرو بر خاک ره از رشک قد یار نشستجلوه قامت او دید ز رفتار نشست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۱

گر تن شکسته دوا جز هلاک نیستدل با تو گر درست بود هیچ باک نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۲

ساقیا بی لب لعلت می ناب اینهمه نیستگرنه ذوق تو بود شوق شراب اینهمه نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۳

نه که در کوی تو جز من دگری گمره نیستهیچکس ز آمدن و رفتن خود آگه نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۴

گردون که کین اهل نظر در نهاد اوستاسباب نامرادی ما بر مراد اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۵

گر کشد خصم بزور از کف من دامن دوستچکند با کشش دل که میانمن و اوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۶

یافت از یوسف پدر بویی اگر رویش نیافتیوسف من آنچنان گمشد که کس بویش نیافت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۷

هر صورتی که هست ز حسنت نشانه ایستاین حسن صورت تو عجب کارخانه ایست

سعدی شیرازی

بخش ۱۱ - حکایت

چه خوش گفت شاگرد منسوج بافچو عنقا بر آورد و پیل و زراف

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۸

بازم ز هر طرف مه رخساره کسی استدل با کسی و دیده بنظاره کسی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۹

از بسکه جان به تشنه لبی درد کرده استآب حیات بر دل من سرد کرده است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۰

جمال شمع چو خورشید عالم افروزستستاره سوخت پروانه سیه روزست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۱

مگو که ماه رخ او ز گلرخان بگذشتکه این ستاره ز خورشید آسمان بگذشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۲

آن شمع گلرخان که رخش لاله زار ماستطوفان آتشی است که در روزگار ماست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۳

بی شمع رخت هیچ صفا در دل ما نیستبالله که بی روی تو در کعبه صفا نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۴

کشته تیرت که ازوی استخوان ها مانده استگرچه خود رفت از میان اما نشان ها مانده است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۵

هیچت ز خون ما غم روز جواب نیستگویا که خون اهل نظر در حساب نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۶

دل که خونم خورد ای حور نه پنداری ازوستاو که جا در دل من ساخته خونخواریی ازوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۷

همه راست میل خالی که بر آن رخ جمیلستچه رسد بما ازین خوان عدسی و صد خلیل است