گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۵۹

مرا چو شبنم از آن مایه حیات کم استکه آفتاب مرا با من التفات کم است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۰

وقت مستی چون عرق از روی دلجوی تو خاستچشمه آب حیات از هر بن موی تو خاست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۱

ذوقی است که در تیره شبی چون شب مویتناگاه درخشد ز کناری مه رویت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۲

دور از تو شب و روز مرا خواب حرام استمن خود چه شناسم که شب و روز کدام است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۳

ای باغبان چه حاصل از سرو ناز باغتشمعی طلب که از وی روشن شود چراغت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۴

باغبان آنسرو اگر برطرف جو خواهد نشستآتش مغروری گلها فرو خواهد نشست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۵

گر لب بنهی بر لب مستان چه تفاوتکان مگسان در شکرستان چه تفاوت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۶

قدرم چو مه از مهر سعادت اثر تستمن هیچ نی ام هرچه بود از نظر تست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۷

یکشب که در فراق جمال تو دلبرستباصد هزار روز قیامت برابرست

سعدی شیرازی

بخش ۱۵ - حکایت

سیهکاری از نردبانی فتادشنیدم که هم در نفس جان بداد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۸

عمر من تا کی بآه آتشین خواهد گذشتآه اگر دور از تو عمر من چنین خواهد گذشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۶۹

چون کوهکن با بیستون گفتم توانم راز گفتطاقت نبودش کوه هم حرفی که گفتم بازگفت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۰

گرچه ز گلهای می دامن ما شستنی استشستن دامن ز می غایت تر از دامنی است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۱

بی بخت و یارم مرا از مرگ چشم یاری استاین بخت خواب آلوده را خواب اجل بیداری است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۲

در عشق تو تا در غم خویشی ملامت استاز خود چه بگذری همه خیر و سلامت است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۳

نه عاشق است که واله بر وی چون مه تستکه مرده متحرک چو سایه همره تست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۴

دید چشمم پای او بر خاک و خاک ره نگشتخاک در چشمم چرا خاک ره آن مه نگشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۵

گر یار مرا میل من خسته بسی نیستمن دانم و او محرم این راز کسی نیست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۶

عنان کار نه دردست مصلحت بین استعنان بدست قضاده که مصلحت این است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۷

اگر ز کین کشی ام غم ز خشم و کینم نیستز رشک غیر می سوزم که تاب اینم نیست

سعدی شیرازی

بخش ۱ - سر آغاز

خدا را ندانست و طاعت نکردکه بر بخت و روزی قناعت نکرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۸

خواب مرگم باد اگر دور از تو خوابم آرزوستخون خورم بی چشم مستت گر شرابم آرزوست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۷۹

تو را صد خوبی و بر هر یکی صد دیده حیرانتمرا یک جان و می خواهم شوم صد بار قربانت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۳۸۰

رشکم از کس نبود گرد و جهان حاصل اوستمیرم از غیرت آنکس که غمت در دل اوست