گنجینهٔ شعر
۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوانها را ورق بزن، بیتبهبیت بخوان.
۱۴۱۲۹۲ شعر
در فتنه این و آن میفکن خود رادر بیم و بلای جان میفکن خود را
هر صبحدم نسیم گل از بوستان توستالحان بلبل از نفس دوستان توست
دل شد سیه از سپیدی برف مرادر ده می لعل ساغری ژرف مرا
گر قصد کند بصد ضرر روی مراور بسته بر آرد بسر کوی مرا
من بنده نکو شناسم احوال تراجودی نبود ترا و امثال ترا
دارم هوس لعل تو ایدر خوشاببشتاب تو هم که میکند عمر شتاب
کردی دلم ایماه دل افروز کبابخواهی ز دل سوخته هر روز کباب
بر خاک فتاده رند کی مست و خرابخونابه فشان ز آتش غم همچو کباب
معشوقه چو بامداد برخاست ز خوابیک نیمه نمود رح ز پیروزه نفاب
گر میطلبی گوهر اسرار طلبواندر صدف ایندل بیدار طلب
دی ترک پری پیکر من مست خراببا تیر و کمان کرد سوی دشت شتاب
دل ز آتش هجرانت کبابست کبابجان هم ز خراج و غم خرابست خراب
اتفاقم به سر کوی کسی افتاده ستکه در آن کوی چو من کشته بسی افتاده ست
هر گه که ببینیم رخ سیراب شهابوانغالیه گون سنبل پرتاب شهاب
ما از می نابیم چنین گشته خراببس خانه که آن زمی خرابست و بیاب
ای باد سحر گهی بصد جهد و شتاببرخیز و جلال ملک و دین را دریاب
ای گشته دلم ز آتش هجر تو کبابباز آی من سوخته دلرا دریاب
ای ز آتش سودات دل اندر تب و تابوی عالم خاکیم ز عشق تو خراب
ای طاهر اسحق بیا و در یابکز آتش هجران تو دل گشت کباب
ای دل ز جهان بجز حقایق مطلبآسان گذران ره مضایق مطلب
اسبی که قضا در پی او وقت شتابباشد چو خر لاشه که افتد بخلاب
آمد ز خرابات بتم مست و خراببر گرد گل از کلاله صد حلقه و تاب
جان برخی آنروز که آن در خوشاببا بنده بصد ناز همی کرد عتاب
آن تویی یا سرو بستانی به رفتار آمده ستیا ملک در صورت مردم به گفتار آمده ست