گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۱ - وجود حاضر و غایب

بدان خدای که ذات مقدس او راحدوث و کثرت و امثال این معایب نیست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۲ - پیام بیار

سلام من برسان ای نسیم باد صبابدان دیار که آنجا مقام یار منست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۳ - خوش بودن با ناخوشی

بخدایی که قدرتش بر صنعهیچ محتاج آب و آتش نیست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۴ - قناعت

تا حصه قناعت گشتست ملک منوا رسته ام زعشوه دو نان پیچ پیچ

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۵ - مرد از عقل محترم است

ای کریمی که پشت چرخ فلکپیش تو سال و مه بخم باشد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۶ - پیری

وقت است دلا اگر بترسیگر آدمی از عدم بترسد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۴۸

چو نیست راه برون آمدن ز میدانتضرورتست چو گوی احتمال چوگانت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۷ - موی سپید

موی سپید چیست ندانی زبان مرگزیرا که هر که دید ز خود ناامید شد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۸

اوحدالدین تویی آنکس که ملوکاز تو جز لطف کفایت نکنند

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۹ - خرابی بن و خلل سقف

هر که را شد فراخ سفره زیردانکه بر چشم او پدید آید

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۰ - پوزش و سپاس

دوش عقلم که نیست گفت ای آنکت خرد عمر بی وفا گوید

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۱ - شیشه آب

قدری می صاف کهنی خواسته بودمزانکسکه اگر راست بگویم نه کسی بود

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۲ - قاروره بیمار

پاره می بخواستم ز نجیبزان می ناب کز زبیب برند

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۳ - آب بجای می

ای بزرگی که پایه قدرتاولش غایت کمال بود

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۴ - اشتیاق

بخدایی که چنبر گردونحلقه میم ملک او آمد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۵ - ذم زاد بوم

چند گویی مرا که مذمومستهر که او ذم زاد بوم کند

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۶ - طالع

نه بکوشش درست روزی خلقیا بجد و بجهد دادستند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۴۹

چه لطیفست قبا بر تن چون سرو روانتآه اگر چون کمرم دست رسیدی به میانت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۷ - تکیه بدنیا

کسی کودل درین محنت سرابستتو چونان دان که او رایی ندارد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۸ - آدمی و دنیا

آدمی زینجا نخواهد برد هیچگر سکندر گردد و قارون شود

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳۹ - تهنیت عید

ای لقای تو عید اهل کرمعید اضحی ترا همایون باد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۰ - زاده سپاهان

ای که همای کرم طبع توعالم در سایه پر پرورد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۱ - جواب مجدالدین همگر

یک قطعه سوی بنده فرستاد مجددینکان را بصد قصیده نشاید جواب کرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۲ - سپاس

ای بزرگی که ز شیرین سخنتعقل از جام نکت می نوشید