گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۵۲ - یک دل – بادودل

دو یار اربیک جای میداشتیکه یکدم یکی را بنگذاشتی

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱

مکن ایدوست کار من دریابهجرت آورد تاختن دریاب

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲

آن رخ نگر کزومه گردون سپر شکستوان خط نگر که بر ورق عمر در شکست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۳

برخیز که موسم تماشاستبخرام که روز باغ و صحراست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۶۱

کس این کند که ز یار و دیار برگرددکند هرآینه چون روزگار برگردد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴

جانا نظری فرما کز جان رمقی مانده ستواکنون غم کارم خور کآخر نسقی مانده ست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵

باز مارا هوس خوش پسری افتادستبازمان از پی دل دردسری افتادست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶

نز هجر توأم بجان امانی هستنه وصل ترا بدل نشانی هست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۷

بخوبی هیچکس چون یار ما نیستولیکن در دلش بوی وفا نیست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۸

بس آه کم ز عشق تو از آسمان گذشتبس اشک کم ز هجر تو از دیدگان گذشت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۹

بیش ازین طاقت هجرانم نیستبرگ این دیده گریانم نیست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۰

باز مرا عشق گریبان گرفتباز دلم دامن جانان گرفت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۱

بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتستجانم ز عشق در همه عالم علامتست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۲

این دل که به بند زلف دربسته ستبس جان که به تیغ خشم خود خسته ست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۳

عشق تو همچون قضا فرمانرواستوصل تو همچون قدر مشکل گشاست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۶۲

طرفه می دارند یاران صبر من بر داغ و دردداغ و دردی کز تو باشد خوشترست از باغ ورد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۴

بنام ایزد جهان همچون بهشتستکه خرم موسم اردیبهشتست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۵

هر وقت دلدار مرا با من خطابی دیگر استبی جرم با من هر دمش از نو عتابی دیگر است

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۶

عشقبازی با چو تو یاری خوشستجان فدا کردن ترا کاری خوشست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۷

یک بار که لعل او سخن گفتبنگر که چه نغز و دلشکن گفت

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۸

وصل تو چو عمر جاودانه استخوی تو چو گردش زمانه است

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۱۹

خطت تا بر گل از عنبر نوشتستغمت بر من خطی دیگر نوشتست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۰

دل درد تو در میان جان بستستجان در طلب تو بر میان بستست

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۲۱

جانا غم فراق تو ما را چنان بسوختکز شرم آن مرا قلم اندر بنان بسوخت