گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۶۵

که می رود به شفاعت که دوست بازآردکه عیش خلوت بی او کدورتی دارد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۴

دلم زدرد تو خون شدترا چه غم داردنه عشق تو چو منی در زمانه کم دارد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۵

مرا از چون تو یاری میگزیردکه خود درد منت دامن نگیرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۶

هیچ کس را هوش عشق تو درسر نشودکش غم هجر تو با مرگ برابر نشود

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۷

عشق تو تا دست سوی جان نبردبا دل من دست به پیمان نبرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۸

لعل تو در سخن شکر ریزدجزع من در سحر گهر ریزد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۴۹

هر جور که بر عاشق بی سیم توان کردامروز بتم بر من سرگشته چنان کرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۰

آخر یکی بکوی فلانکس گذر کنیددر حال این شکسته دل آخر نظر کنید

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۱

بهار امسال بس خوش مینمایدچو روی یار دلکش مینماید

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۲

پشتم ز غم فراق خم داردرویم ز سرشک دیده نم دارد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۳

نه چون رخ رنگینت گل در چمنی باشدنه چون بر سیمینت برگ سمنی باشد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۶۶

هر که چیزی دوست دارد جان و دل بر وی گماردهر که محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۴

دل جفا بیش بر نمی تابدجان غم خویش بر نمیتابد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۵

زنجیر چو آنزلف پراکنده نباشدخورشید چو آنعارض رخشنده نباشد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۶

تماشا می کنم از دور هرکسی دلبری داردچه تدبیر ای مسلمانان دل من کافری دارد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۷

مرا گر چون تو جانانی ببایدبجسمم آهنین جانی بباید

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۸

دل من زان کسی بیغم نیابدکه آن جوید که در عالم نیابد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۵۹

کسیکه بر همه آفاق دوستاری کردببین که عشق تو در وی چه خرده کاری کرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶۰

نگارم عنبر از مه می نمایدز سنبل شکل خرگه می نماید

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶۱

از آه دلم قمر بسوزدوز نور رخت نظر بسوزد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶۲

روز به آخر رسید و یار نیامدهیچکس از پیش آن نگار نیامد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶۳

یاری که رخش ماه و قدش سرو روان بوددادیم بدو جان و دل و مصلحت آن بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۱۶۷

گر از جفای تو روزی دلم بیازاردکمند شوق کشانم به صلح باز آرد

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی

شمارهٔ ۶۴

چه کنم دوستی یگانه نماندهیچ آزاد در زمانه نماند