گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۹۵

امشب از اول شب مست و خرابست دلماین چه حالست نه بیدار و نه خوابست دلم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۹۶

دی گفت به من بگریز از ناوک خون ریزمگفتم که ز دستانت کو پای که بگریزم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۹۷

ای خواجه مرا مفروش ارزان که گرانستمتو بنده تن بینی من خواجه جانستم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۹۸

همدم عیسی نفسی با دل آگاه شدمدر خم خورشید فلک رنگرز ماه شدم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۹۹

دلا من و تو اگر رسته از حجاب شویمدو ذره ایم کزین رستن آفتاب شویم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۰

عشقم چنان ربود که از جان و از تنمدر حیرتم که پرتو عشقست یا منم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۱

مدرس فقر و فنا را سبقیماولین نکته و آخر ورقیم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۰۱

آن به که نظر باشد و گفتار نباشدتا مدعی اندر پس دیوار نباشد

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۲

روح وقتیم و کلیم سلفیمصاحب نفحه و خورشید کفیم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۳

چو گذشتم از علایق به جهان جان گذشتمرخ آن دیار دیدم ز سر جهان گذشتم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۴

ز مغز و پوست برون رفته تا به دوست رسیدمبه جان دوست که از هر چه غیر اوست بریدم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۵

مهی دارم که چون خورشید سر گردان او باشماسیر پنجه و کوی خم چوگان او باشم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۶

امشب بکه مانم من اسرار همی گویمدرد دل سودایی با یار همی گویم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۷

امشب سر آن دارم کز خانه برون تازماین خانه هستی را از بیخ براندازم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۸

کفر آیین منست ار عشق را تمکین کنمکافر عشقم اگر من پشت بر آیین کنم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۰۹

زین سپس بر هر چه غیر از وجه باقی پا زنمتشنه ام زین پس بدریا گر رسم دریا زنم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۰

یار در چشم و من دلشده خون می گریمدوست در خانه من از شهر برون می گریم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۱

دردیست ز عشق او به جانمپیداست ز جسم ناتوانم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۰۲

جنگ از طرف دوست دل آزار نباشدیاری که تحمل نکند یار نباشد

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۲

عشق زد خیمه بیایید که بی خانه شویمشمع افروخته شد هم پر پروانه شویم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۳

شبی که دیده بدیدار دوست باز کنمدم سپیده ز خورشید احتراز کنم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۴

ما و دل سودا زده سرمست الستیمبرگشته ز میخانه دو آشفته مستیم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۵

به تیره شب نظر آفتاب می بینمرخ تو می نگرم یا که خواب می بینم

صفای اصفهانی

شمارهٔ ۱۱۶

یار برداشت ز رخ پرده برای دل منبرد از من دل و بنشست به جای دل من