گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۴۴

ای دل مخور اندیشه فردا بیشینزدیک مشو به غم ز دوراندیشی

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۴۵

ای خدمت تو بر رهی آمال رهیهم جان رهی تراست هم مال رهی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۱

میل بین کآن سروبالا می کندسرو بین کآهنگ صحرا می کند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۲

سرو بلند بین که چه رفتار می کندوآن ماه محتشم که چه گفتار می کند

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۱

روی چون حاصل نکوکارانزلف چون نامه گنهکاران

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۲

بیامدی صنما بر دو پای بنشستیدلم ز دست برون کردی و بدر جستی

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۳

چه دلبری چه عیاری چه صورتی چه نگاریبه گاه خلوت جفتی به گاه عشرت یاری

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۱

گویی که گر بخواهم یک دانه شعر سازمکز شاخ های نظمش نقش ترنج روید

ابوالفرج رونی

شمارهٔ ۲

مرا گویی که تو خصم حقیریتو هم مرد دبیری نه امیری

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۳

زلف او بر رخ چو جولان می کندمشک را در شهر ارزان می کند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۴

یار با ما بی وفایی می کندبی گناه از من جدایی می کند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۵

هر که بی او زندگانی می کندگر نمی میرد گرانی می کند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۶

دلبرا پیش وجودت همه خوبان عدمندسروران بر در سودای تو خاک قدمند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۷

با دوست باش گر همه آفاق دشمنندکاو مرهم است اگر دگران نیش می زنند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۸

شوخی مکن ای یار که صاحب نظرانندبیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۴۹

این جا شکری هست که چندین مگسانندیا بوالعجبی کاین همه صاحب هوسانند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۰

خوب رویان جفاپیشه وفا نیز کنندبه کسان درد فرستند و دوا نیز کنند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۱

اگر تو برشکنی دوستان سلام کنندکه جور قاعده باشد که بر غلام کنند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۲

نشاید که خوبان به صحرا روندهمه کس شناسند و هر جا روند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۳

به بوی آن که شبی در حرم بیاسایندهزار بادیه سهلست اگر بپیمایند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۴

اخترانی که به شب در نظر ما آیندپیش خورشید محال است که پیدا آیند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۵

تو را سماع نباشد که سوز عشق نبودگمان مبر که برآید ز خام هرگز دود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۶

نفسی وقت بهارم هوس صحرا بودبا رفیقی دو که دایم نتوان تنها بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۷

از دست دوست هر چه ستانی شکر بودوز دست غیر دوست تبرزد تبر بود