گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۸

مرا راحت از زندگی دوش بودکه آن ماهرویم در آغوش بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۵۹

ناچار هر که صاحب روی نکو بودهر جا که بگذرد همه چشمی در او بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۰

من چه در پای تو ریزم که خورای تو بودسر نه چیزی ست که شایسته پای تو بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۱

یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بودکاو را به سر کشته هجران گذری بود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۲

عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رودمجنون از آستانه لیلی کجا رود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۳

گفتمش سیر ببینم مگر از دل برودوآن چنان پای گرفته ست که مشکل برود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۴

هر که مجموع نباشد به تماشا نرودیار با یار سفرکرده به تنها نرود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۵

هر که را باغچه ای هست به بستان نرودهر که مجموع نشسته ست پریشان نرود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۶

در من این عیب قدیم است و به در می نرودکه مرا بی می و معشوق به سر می نرود

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۷

سروبالایی به صحرا می رودرفتنش بین تا چه زیبا می رود

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۱

من جاه دوست دارم کآزاده زاده امآزادگان به جان نفروشند جاه را

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۲

ذره نماید به جنب قدر تو گردونقطره نماید به پیش طبع تو دریا

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۳

برخیز و برافروز هلا قبله زردشتبنشین و برافکن شکم قاقم بر پشت

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۴

می صافی بیار ای بت که صافی استجهان از ماه تا آن جا که ماهی است

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۵

چرخ گردان نهاده دارد گوشتا ملک مر ورا چه فرماید

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۶

شب سیاه بدان زلفکان تو ماندسپید روز به پاکی رخان تو ماند

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۷

گویند صبر کن که ترا صبر بر دهدآری دهد ولیک به عمر دگر دهد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۲۶۸

ای ساربان آهسته رو کآرام جانم می رودوآن دل که با خود داشتم با دل ستانم می رود

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۸

ای امیر شاهزاده خسرو دانش پژوهناپژوهیده سخن را طبع تدبیر آن بود

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۹ - قصیده

پریچهره بتی عیار و دلبرنگاری سرو قد و ماه منظر

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۱۰

چگونه بلایی که پیوند تونجویی بد است و بجویی بتر

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۱۱

مدیح تا به بر من رسید عریان بودز فر و زینت من یافت طیلسان و ازار

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۱۲

تو آن شبرنگ تازی را به میدان چون برانگیزیعدو را زود بنوردی بدان تیغ بلاگستر

دقیقی طوسی

شمارهٔ ۱۳

من این جا دیر ماندم خوار گشتمعزیز از ماندن دایم شود خوار