گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۲

هجوم نگذارد از کف ای مایه بخلدامان ترا چنان که تو دامن بخل

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۳

اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دلخونم همه سوخت در رگ و ریشه ی دل

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۴

دی توبه به امر دوستی بشکستموامروز بتوبه کردن از غم رستم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۵

دایم ز تو من کرانه ای میجستمزیبارویی یگانه ای میجستم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۶

گفتی که چرا بداخترت میگفتممیگفتم وزین همه بترت میگفتم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۱۶

ساقی سیم تن چه خسبی خیزآب شادی بر آتش غم ریز

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۷

از بس که زالفت خسان خون خوردمتنهایی را چو یاد کردم مردم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۸

هر چند که سعی در رضایت کردمحاصل نشد و فزود داغ و دردم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۱۹

چون مهر سفر به هفت کشور کردمرو زان تا شب ز خاک بستر کردم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۰

ای آن که روی به کوی بیداد گرمچون باز آیی مپرس اینجا خبرم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۱

روزی که ز روح بند تن بردارمدانی ز چه باز دیده تر دارم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۲

چون خواهم دل ز دلستان برگیرمروزی دو سه راه امتحان برگیرم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۳

گر بینم یار وگر نبینم میرمهر شیوه که در عشق گزینم میرم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۴

از دوری آفتاب عالم سوزموز تیرگی بخت بلا اندوزم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۵

حال دل از آن بهانه جو می پرسمبد حالی دل از آن نکو می پرسم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۶

بر خاک کف پای تو چون رخ نالمور پیرهنم نگنجم از بس بالم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۱۷

بوی بهار آمد بنال ای بلبل شیرین نفسور پایبندی همچو من فریاد می خوان از قفس

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۷

ای درد و غم تو راحت جان و تنمدانی ز چه شکوه از فراقت نکنم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۸

چون کوه گران نمود اصفاهانمچون کاهی کرد دوری کاشانم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۲۹

گویم که دری زوصل اگر باز کنمدر پای تو جان فشانی آغاز کنم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۳۰

دی با کوری کش از خسان می بینموز بد نفسان و واپسان می بینم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۳۱

ای کوی تو درد و غم فراوان بردیمالقصه که هرچه خواستیم آن بردیم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۳۲

تا از سر کوی آن صنم دور شدیمناخن زن زخم های ناسور شدیم

ابوالحسن فراهانی

شمارهٔ ۱۳۳

ما چشم ز جستجوی درمان پوشیمتا جامه درد دوست در جان پوشیم