گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۳

ز تاب آتش غم سینه چاک خواهم شدبیار باده وگرنه هلاک خواهم شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۴

نسیم باد بهارم بهوش می آردنوای فاخته خونم بجوش می آرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۵

رقیب از رشک من هر لحظه در خارها داردکه آن یوسف رخ از شوخی بمن آزارها دارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۶

سایه کی بر خاک من آن سر و چالاک افکندشمع از آن نبود که هرگز سایه بر خاک افکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۷

من که بیهوشم از او مست شرابم می کنیدمی کنید از لب او یاد و خرابم می کنید

سعدی شیرازی

بخش ۱۳ - حکایت

کسی گفت حجاج خون خواره ای استدلش همچو سنگ سیه پاره ای است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۸

من مجنون نمی یابم کسی محرم به حال خودبیار آینه تا گویم حکایت با مثال خود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۴۹

گرچه بر ما روزگار تیره مشکل می رودچون ترا دیدم درد عالم از دل می رود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۰

در خواب گنج وصلت جان خراب ببیندمفلس خراب گنج است اما بخواب بیند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۱

تا عشق از آن ما شد بخت از جهان بر افتادتا ملک حسن از او شد مهر از میان بر افتاد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۲

صید دست آموزم و قدرم نمیدانی چه سودمیزنی سنگم چه بگریزم پشیمانی چه سود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۳

غم و فرح بمن می پرست میگذردکه در دو صاف جهان هر چه هست می گذرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۴

کس از فراغ تو عیش و فراغ را چکندمی طرب چه خورد گشت باغ را چکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۵

نیشکر قامت من آنکه دل من داردسبز تلخی است که شیرینی ازو می بارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۶

گویند که با غیری وین گرچه یقین باشدمیدانم و میگویم شاید نه چنین باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۷

مرا صد خار از آن نوگل اگر در دل درون آیداگر خاری رود بیرون ز چشم من برون آید

سعدی شیرازی

بخش ۱۴ - حکایت

شنیدم که از پارسایان یکیبه طیبت بخندید با کودکی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۸

با همه شاد و ملول از من بیچاره شودبیم آنست کزین غصه دلم پاره شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۵۹

هرکه مفلس گشت رسوای خلایق می شودآه از آن رسوایی دیگر که عاشق می شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۰

اگر از غم تو صد جان به یکی نفس برآیدنفسی نه از دهانت بمراد کس برآید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۱

یک بوسه هرگزم لب سیمین بری ندادهرگز نهال عاشقی ما بری نداد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۲

دوستان چون میرم آن خشت درم بالین کنیدوز لب جانبخش او حرفی مرا تلقین کنید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۳

لعلت به تلخ گویی دل در خروش آردمی تلخ و تند باید تا خون بجوش آرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۴

دلم بریان و تن سوزان و آهم آتشین باشدتو آتشپاره ای دل در تو بستن اینچنین باشد