گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۵

گرنه ابرو ترش آن غمزه خونریز کندبر لب لعل تو دندان همه کس تیز کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۶

گهی که بر منت از مرحمت نظر باشدطپیدن دل ریشم زیاده تر باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۷

مرا از دوریت تا کی صبوری کار خواهد بوداگر حال این بود کارم بسی دشوار خواهد بود

سعدی شیرازی

بخش ۱۵ - حکایت روزه در حال طفولیت

به طفلی درم رغبت روزه خاستندانستمی چپ کدام است و راست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۸

گر دلت آینه صورت مقصود بودهر چه مقصود تو باشد همه موجود بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۶۹

سوار من که سرخصم خاک راهت بادهوای معر که داری خدا پناهت باد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۰

دیده گر جای تو ای چشمه خورشید شودخار در گلشن چشمم گل امید شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۱

از آن در دیده یعقوبش غم یوسف غبار آردکه عشق آموختن پیرانه سر کوری به یار آرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۲

به پیری چو نوجوانان تا کیم دل مست می باشدجوانی تا به پیری پیری آخر تا به کی باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۳

چون مرغ بسملم خبر ار ترک سر نشدتیغ تو ریخت خونم و هیچم خبر شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۴

شمع من همنفست گر دگری خواهد بودنفس گرم مرا هم اثری خواهد بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۵

بسکه عاشق چشم تر بر نامه اش ناخوانده سودچشم چون بگشاد تا خواند سیاهی رفته بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۶

شوخی که می نخورده دل خلق خون کندوای آنزمان که چهره ز خون لاله گون کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۷

هر کس که بدان سرو قباپوش نشیندسودا زده برخیزد و مدهوش نشیند

سعدی شیرازی

بخش ۱۶ - حکایت

طریقت شناسان ثابت قدمبه خلوت نشستند چندی به هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۸

ذوق دیدار تو در جان بلاکش باشدراحت کعبه پس از زحمت ره خوش باشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۷۹

چو آتشپاره ام از در درآمد خانه گلشن شدچه آتشپاره کز رویش چراغ دیده روشن شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۰

اگرچه مستی می صد عذاب می آردخوشم که سوی توام بی حجاب می آرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۱

آن سبز چو رنگش ز می ناب برآیداز سبزه تر لاله سیراب برآید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۲

دفع غم دور از تو میل باده ام چون می شوددر دهان چون زهر تلخ و در جگر خون می شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۳

میرود از برم دگر تا ببر که میرودتازه تر چه نخل گل در نظر که میرود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۴

نسیم گل دگران را دماغ تازه کندمرا چو مرغ چمن درد و داغ تازه کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۵

گل به یاد عارضت دل را گشادی می دهدنیست چون روی تو اما از تو یادی می دهد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۶

دنیا همه هیچ است و وفا هیچ نداردبر هیچ منه دل که بقا هیچ ندارد