گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۷

زبسکه روزم از آن مه ملال می خیزدشبم بکشتن خود صد خیال می خیزد

سعدی شیرازی

بخش ۱۷ - گفتار اندر کسانی که غیبت ایشان روا باشد

سه کس را شنیدم که غیبت رواستوز این درگذشتی چهارم خطاست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۸

گر آه کشم آن سگ کویم بسر آیدکز آه من سوخته بوی جگر آید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۸۹

از خاک رهم عشق بر افلاک برآردچون ذره مرا مهر تو از خاک برآرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۰

آگه از شمع رخش هم عاشقی چون من شودهر کجا در گیرد آتش سوزاو روشن شود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۱

مرا که گبر و مسلمان نظر پرست شناسدخوشم که هر کسی ام انچنانکه مست شناسد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۲

سحر چو آه من می پرست میخیزدبهر که میوزد از خواب مست میخیزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۳

سرا پای تنم هر دم ز موج دیده تر گرددبغرقاب غمم زین بحر یارب زود برگردد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۴

چو بهر قتل غیر آن مه به تیغ آبگون خیزدز غیرت بر سراپای تنم رگهای خون خیزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۵

صبا چو جعد سر زلف یار من بگشودگره ز کار من و روزگار من بگشود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۶

رشک رقیب تا کیم ای بیوفا کشدخواهم اجل رقیب ترا یا مرا کشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۷

هرچند بیخم می کنی وصلت گرم خرم کندبازم نهال زندگی پا در زمین محکم کند

سعدی شیرازی

بخش ۱۸ - حکایت دزد و سیستانی

شنیدم که دزدی درآمد ز دشتبه دروازه سیستان برگذشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۸

دیده هر که از هوس سوی تو سیمتن بودغرقه بخون دل شود گر همه چشم من بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۶۹۹

چشم صاحبدل نظر چون بر رخ گل می کنداز جمال گل قیاس حال بلبل می کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۰

کسی از خار خار جان مجنون کی خبر داردمگر هم ناقه لیلی که خاری در جگر دارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۱

چه عیب ار خون بگریم چون مرا رندی ز کوی خوددلم خونست ازین درد و نمی آرم به روی خود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۲

ناقه لیلی که سر در کوه و هامون می کنددر بن هر خار جستجوی مجنون می کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۳

خاک ره خواست سرم یار و چنان خواهد بودهرچه او بر سر ما خواست همان خواهد بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۴

بذات حق که مرا تا وجود خواهد بودسرم بپای بتان در سجود خواهد بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۵

چار دیوار جهان کز غصه دلها خون کندنم کشید از خون ما کس تکیه بر آن چون کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۶

لیلی نبودش این نمک شیرین چنین زیبا نشدخواه از عرب خواه از عجم چون او کسی پیدا نشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۷

در لعل لبش چاشنی خنده ببینیددر آب حیات آتش سوزنده به بینید

سعدی شیرازی

بخش ۱۹ - حکایت اندر نکوهش غمازی و مذلت غمازان

یکی گفت با صوفی یی در صفاندانی فلانت چه گفت از قفا