گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۸

یار از سر کوچه چو مه برآمدهر گوشه هزار وه برآمد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۰۹

از سایه خود میرمد دل کز رقیب آزرده شدسگ داند از پی سایه را صیدی که پیکان خورده شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۰

تا تورا آرزوی همنفسی با من شدهر کجا همنفسی بود بمن دشمن شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۱

فیروزی بخت همه کس لعل تو بخشیدفیروزه ما بود که هرگز ندرخشید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۲

نظاره بین که عاشق بیچاره میکندجان داده همچو صورت و نظاره میکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۳

هرچند که گفتم غم دل سود نداردمیسوزم و هیچ آتش من دود ندارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۴

فکر وصلت کسش خیال مبادکس در اندیشه محال مباد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۵

صبر کن ای باغبان کاندوه بلبل بگذردخواری بلبل سرآید خوبی گل بگذرد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۶

ایخوش آنکس که چو گل مستی بیباک کندساغری درکشد و پیرهنی چاک کند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۷

آنکه لعلش دم عیسی به کرامت داردعالمی کشت چه پروای قیامت دارد

سعدی شیرازی

بخش ۲۰ - حکایت فریدون و وزیر و غماز

فریدون وزیری پسندیده داشتکه روشن دل و دوربین دیده داشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۸

مرا تصور وصلت خیال باطل بودبجز تصور باطل دگر چه حاصل بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۱۹

مه دو هفته اگر رفت عمر ساقی باداگر ستاره نماند آفتاب باقی باد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۰

نصیب ما ز ازل درد و داغ و هجران شدنصیبه ازل است این ملول نتوان شد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۱

هرگز از کوی تو کس دور بشمشیر نشدهرگز از دیدن دیدار تو کس سیر نشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۲

عیسی دم من کز نفسش جان بتن آیدگر مرده حدیثش شنود در سخن آید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۳

زنده می سازد لب او خلق و ما را می کشدوای بر جان کسی کورا مسیحا می کشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۴

آمد آن عیسی نفس کز عشوه و نازم کشدزنده ام سازد به مهر و از جفا بازم کشد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۵

خوش آنکه دل زغم هجر بر کناری بودزیمن وصل تو فرخنده روزگاری بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۶

ساقی ز زهر چشم بمن قهر میکندتریاک باده در دهنم زهر میکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۷

جوش سودای غم دل پایم از جا می بردشاقی آن شربت کرم فرما که سودا می برد

سعدی شیرازی

بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان

زن خوب فرمانبر پارساکند مرد درویش را پادشا

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۸

عاشق آشفته دل از طعنه خامی نشوددامن پاک کس آلوده بجامی نشود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۲۹

هیچ لب تشنه به میخانه سری بر نکندگر لبی از کرم پیر مغان تر نکند