گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۷۸

چشمت ز حال ما چو نظر باز می گرفتاین شیوه کاشکی هم از آغاز می گرفت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۷۹

خوش آن دمید که در دام روزگار نسوختنیامد از عدم اینجا و زار زار نسوخت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۰

شب دیده ام مشاهده ی آن جمال داشتهرچند گریه کرد و لیکن وصال داشت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۱

تویی مراد دو عالم خرد همین دانستکسی که دید خدا در میان چنین دانست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۲

وقت گلم تمام به آه و فغان گذشتچون بگذرد خزان که بهارم چنان گذشت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۳

باده ی صافم خلاص از آب حیوان کرده استفتوی پیر مغان کار من آسان کرده است

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۴

مجنون راه عشقم و دل هادی منستمنشور عاشقی خط آزادی منست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۵

بیمار عشق را سر و برگ علاج نیستگفتم چنانکه هست حکایت مزاج نیست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۳۲

هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانشنگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۶

این همه شکل خوش دلکش که در گلزار هستخار در چشمم اگر زان ها یکی چون یار هست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۷

آنرا که قدم در ره صاحبنظرانستاز هرچه کند قطع نظر خیر در آن است

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۸

مستم اگر باده نیست لعل لب یار هستگو می تلخم مباش شربت دیدار هست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۸۹

گشود چاک گریبان که یاسمین اینستنمود ساعد و گفتا در آستین اینست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۰

از سرمه نرگست همه رنگ حنا گرفتدر آب و گل کلاله شمیم صبا گرفت

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۱

بیمار ترا دیده ی نمناک همانستپرهیز مکن کاین نظر پاک همانست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۲

صد شعله ی آه از دل هر گوشه نشین خاستآه این چه بلا بود که از خانه ی زین خاست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۳

خونین جگران را چه غم از ناز و نعیمستعاشق که بود جرعه کش دوست ندیمست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۴

دیوانه ی ترا هوس گشت باغ نیستدر گلشنم مخوان که مرا این دماغ نیست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۵

شبانه می زده یی ماه من چنین پیداستنشان باده ات از لعل آتشین پیداست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۳۳

خطا کردی به قول دشمنان گوشکه عهد دوستان کردی فراموش

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۶

بگشا زبان که طبع زبونم گره شدستدر سینه آرزوی فزونم گره شدست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۷

جفای لاله رخان راحت و فراغ من استهر آنچه داغ بود پیش خلق باغ من است

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۸

شبست و ما همه جویای می ایاغ کجاستچه تیر گیست درین انجمن چراغ کجاست

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۹۹

باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدستوز آب دیده کلبه ی ویرانه پر شدست