گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۸

شب هجرم خوش آمد ناله و فریاد از آن خوش ترفغانم هم خوش و آه دل ناشاد از آن خوش تر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۱۹

شکر خدا که با من بیدل نشست یارمی خورد و بی حجاب بمحفل نشست یار

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۰

دلا به گوشه ی آن چشم شرمناک نگرتو پاک آمده یی پاک باش و پاک نگر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۱

خیز ای ندیم و مجمره ی عود برفروزساقی بیا و چهره ی مقصود برفروز

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۲

هلاک جانم از آن خط دلکشست هنوزاگر چه سبزه ی سیراب شد خوشست هنوز

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۳

خورشید من امروز به شکل دگری بازمی خورده نهان گرم ز ما می گذری باز

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۴

مست آمدی کرشمه کنان در قبای ناززینگونه نازنین که تویی هست جای ناز

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۵

رخ برفروز و خون دلم را روانه سازآتش بخرمنم زن و مستی بهانه ساز

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۵۶

چو بلبل سحری برگرفت نوبت بامز توبه خانه تنهایی آمدم بر بام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۶

ما گرفتاریم بر ما ناوک بیداد ریزسوسن و گل در کنار مردم آزاد ریز

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۷

چون یار شدی مهر و وفا گم نکنی بازاز ره نروی گوش به مردم نکنی باز

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۸

این نخل تازه بین که ندیدست خار کسنگرفته رنگ دامنش از لاله زار کس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۲۹

دارم از غنچه ی لعل تو خطایی که مپرسلطف و قهری که مگو ناز و عتابی که مپرس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۰

از جان من حکایت جانان من بپرسغافل چه داند این سخن از جان من بپرس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۱

زین بحر نیلگون دم آبی ندید کسسرها فرود رفت و حبابی ندید کس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۲

آلوده بمی لعل ترا چون نگرد کسطاقت نبود کان لب میگون نگرد کس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۳

هیچ دولت تا ابد باقی نمی ماند بکسدولتی کان هست باقی دولت عشقست و بس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۴

آتشم در جان و در دل حسرت جامست و بسحاصل عمرم همین اندیشه خامست و بس

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۵

به بستر افتم و مردن کنم بهانه خویشبدین بهانه مگر آرمش به خانه خویش

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۵۷

حکایت از لب شیرین دهان سیم اندامتفاوتی نکند گر دعا ست یا دشنام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۶

رمید از خواب چشمان عتاب آلوده بینیدشبخونم تشنه لبهای شراب آلوده بینیدش

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۷

افزون ز صد قیامت در دل زیار آتشدوزخ یکی و سوزد ما را هزار آتش

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۸

برغم من بحریفان می شبانه مکشمسوز جان من و آه عاشقانه مکش

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۳۳۹

به غایت تلخ گفتارست در می لعل میگونشهزاران جان شیرین نقل در شب های معجونش