گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۷

جدا از آن شاخ گل صد داغ حسرت زین چمن بردمهمین گلها شکفت از عشق او رنجی که من بردم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۸

غمت خوردم که روزی با تو چون گل هم نفس باشمنه چون وقت گل آید در شمار خار و خس باشم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۹

روز نوروزست و دل درد تو دارد سوز هموه که می سوزم بدرد و داغت این نوروز هم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۰

هر زمان با خود خیال آن رخ گلگون کنمآرزوی دیدن رویت بدل افزون کنم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۱

کی بود ای گل که تنگت در دل شیدا کشمچند ناز سرو و جور غنچه رعنا کشم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۲

مدام از آتشی آشفته حالمفغان کز اختر بد در وبالم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۳

ما سر به آب خنجر قصاب شسته ایمدست از مراد خویش بصد آب شسته ایم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۴

ساقی خرابم از طرب دوش چون کنماز دستت این شراب دگر نوش چون کنم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۵

بیخود شدم ز آمدنت باده چون کشمکامی از آن عذار و لب ساده چون کشم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۷

من خود ای ساقی از این شوق که دارم مستمتو به یک جرعه دیگر ببری از دستم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۶

کجاست دل که به شبهای تار گشت کنمشراب نوشم و در کوی یار گشت کنم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۷

ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایمآب از کنار چشمه ی خورشید خورده ایم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۸

ما خویش را بچنگ ملامت سپرده ایماز لوح سینه حرف سلامت سترده ایم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۳۹

شبی که در نظر آن طره ی خمیده کشمهزار بار بجان بوسم و بدیده کشم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۰

دشمن شدی بیکدمه زاری که داشتمآیا کجا شد آن همه یاری که داشتم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۱

تمام عمر اگر بر قبله ی طاعت جبین سایمچنان نبود که در کویت شبی رخ بر زمین سایم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۲

ترا گزیده برای گزند خویشتنمهلاک میطلبم نه بیند خویشتنم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۳

چونی هر چند از درد جدایی ناتوان رنگمشود از ناله هر دم تیز تر سوی تو آهنگم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۴

منم دل پریشان چه در طرب گشایمچو غمت نمی گذارد که بخنده لب گشایم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۵

امیدم این نبود کزین در خجل رومبا داغ دل در آیم و با درد دل روم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۸

دل پیش تو و دیده به جای دگرستمتا خصم نداند که تو را می نگرستم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۶

چنین تا کی به حسرت سوی آن گل پیرهن بینمدر آتش گردم و از دور سوی آن بدن بینم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۷

کند در دل نشیمن آن پری در دیده منزل همکه خالی نیست از نقش خیالش دیده و دل هم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۴۸

نمودی روی گرم خویش و عاشق ساختی بازمچه کردی شمع من در آتشی انداختی بازم