گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۴

من اندر خود نمی یابم که روی از دوست برتابمبدار ای دوست دست از من که طاقت رفت و پایابم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۰۶

لب از می شسته وز آب لطافت روی چون گل همبه خون دردمندان تاب داده زلف و کاکل هم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۰۷

چنین که پیش نظر صورت نکوی تو دارمبهر طرف که کنم سجده روبروی تو دارم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۰۸

دیده را فرش حریم حرمت ساخته اممردم دیده طفیل قدمت ساخته ام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۰۹

ما رند خراباتی و معشوق پرستیمبر ما قلمی نیست که دیوانه و مستیم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۰

خوش آن مستی که چون بر آستان او جبین مالمگهی خاک رهش بوسم گهی رخ بر زمین مالم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۱

امشب چراغ دل بحضور تو سوختمجاوید زنده ام که ز نور تو سوختم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۲

شب آن بدمهر را با غیر چون یکرنگ می دیدمبه بخت خود دل بدروز را در جنگ می دیدم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۳

متاب آن رخ ز من یک دم که در کوی تو می آیمکه من آنجا برای دیدن روی تو می آیم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۴

چندانکه رفته ام بچمن گل ندیده امفیض بهار و منفعت مل ندیده ام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۵

مبین که تاب نگاه تو آفتاب ندارمبناز خنده ی پنهان مزن که تاب ندارم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۵

به خاک پای عزیزت که عهد نشکستمز من بریدی و با هیچ کس نپیوستم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۶

اسیر لطف و گرفتار خشم و ناز توامخراب یکنظر از چشم عشوه ساز توام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۷

جدا زان ماهر و امشب به دل دردی عجب دارمسرشک لاله گون و چهره زردی عجب دارم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۸

گرچه طور رندی و بدنامی از حد می برمکافرم گر شمه ای از حال خود بد می برم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۱۹

آه کز هجر تو شب ها باده خون دانسته امخورده ام خون و شراب لاله گون دانسته ام

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۰

ما نقد جان بگوشه ی میخانه برده ایمدل را بچشم و غمزه ی ساقی سپرده ایم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۱

رفتیم و هر چه بود بعالم گذاشتیمدنیا و محنتش همه با هم گذاشتیم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۲

بیا که پیش تو ای سرو گلعذار بمیرمبهر کرشمه و نازت هزار بار بمیرم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۳

ما سینه را ز جور تو غافل شکافتیمآهی زدیم و آبله ی دل شکافتیم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۴

شب آه و ناله از دل غمناک می زدمبرق فنا بخرمن افلاک می زدم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۵

هر دم آرایش آن عارض چون گل کشدمگه در گوش گهی رشته ی کاکل کشدم

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۳۶۶

گو خلق بدانند که من عاشق و مستمآوازه درست است که من توبه شکستم

بابافغانی شیرازی

شمارهٔ ۴۲۶

ز شوق آنکه خواند نامه ام را آنچنان شادمکه در وقت نوشتن می رود نام خود از یادم