گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۷

یا دم بی غم مرا تو بی غم گردانمقصود من خسته میسر گردان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۸

ای در عالم عیان تر از هر چه عیاندر بی چونی نهان تر از هر چه نهان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۹

بردارد اگر بر درش افکنده شویمآزاد کند زصدق اگر بنده شویم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۰

زین گونه که حال ماست ای بار خدایگر دست نگیری تو در آییم از پای

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۱

ای آنک تو را همه صفت احسان استبا عفو تو طاعت و گنه یکسان است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۲

ای مایه رهبری و گمراهی توسهل است مرا طاعت اگر خواهی تو

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۳

گه خسته دل و سوخته خرمن باشمگه بسته دم و گشاده دامن باشم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۴

ای آنک بر تو قدر دارد آهیدرویشی را فضل نهی بر شاهی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۵

دل پرتو لطف تست رایش بفزایدر مقعد صدق خویش جایش بنمای

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۶

ای آنک به دوست جان دشمن بخشیمسکینان را هزار مسکن بخشی

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۱۷

سخن عشق تو بی آن که برآید به زبانمرنگ رخساره خبر می دهد از حال نهانم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۷

در راه توم گر زیم و گر میرمدل بر که نهم چون زتو دل برگیرم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۸

یا رب مددی زلطف تعیینم کنتحصیل رضای خویش آیینم کن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۹

آنجا که نه پیدا نه نهان در گنجدکی داعیه سود و زیان در گنجد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۰

لطفی بکنی عنایت از سر گیریزین نقد دغل که می زنم زرگیری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۱

بنیاد دل ما غم تو ویران کردما را هوس عشق تو سرگردان کرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۲

از لطف تو هیچ بنده نومید نشدمقبول تو جز مقبل جاوید نشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۳

فرمان فرمان اگر فرستی شایددرمان درمان ما از آن افزاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۴

ای خالق هر توانگر و هر درویشمی سازی کار هر یک از اندک و بیش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۵

در آتش عشق رنگ دل بزایدجز در غم عاشقی طرب نفزاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۶

چون من به تو دادم دل و دین بس باشدنفرین توم از آفرین بس باشد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۱۸

گر دست دهد هزار جانمدر پای مبارکت فشانم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۷

من لوح دل از جمله امانی شستمجان را زنشاط و کامرانی شستم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۸

مقصود میان من و تو پنهان استدل را سببی هست که سرگردان است