گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۵

گفتی که به عقل باش کاین رسوایی استبرجستن و بانگ داشتن شیدایی است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۶

تا قسم من سوخته خود حرمان استیا خود غم عشق درد بی درمان است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۷

آنها که زاصل عقل سرگردانندبر آتش خشم آب حلم افشانند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۸

آنها که سرانند به سرگردانندبا سر زسری خویش سرگردانند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴۹

کو دل که بدان دل غم جان شاید خوردکو جان که بدو دلی بشاید پرورد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۰

دل رفته و عشق آمده تا خود چه کندجان داده و غم بستده تا خود چه کند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۱

تا عشق توم سلسله می جنباندکو عقل و کجا صبر که برجا ماند

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۵۴

دیگر به کجا می رود این سرو خرامانچندین دل صاحب نظرش دست به دامان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۲

خواهی که برم سر تو مکنون باشدواین واقعه از حد من افزون باشد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۳

در هیچ سری مایه اسراری نهکس را خبر از اندک و بسیاری نه

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۴

هر دل نبود قابل اسرار خدادر هر کویی نگنجد ابرار خدا

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۵

از کتم عدم چون که برون افتادمدر چاه وجود سرنگون افتادم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۶

در من نگرم زپای تا سر هیچمچون ذره بر مهر منور هیچم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۷

ای دوست بیا و غم بی حاصل بینتشویش دل و خرابی منزل بین

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۸

یا روی دلم به سوی دیگر گردانیا مقصد خود مرا میسر گردان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵۹

گویند مرا چرا شدی سوداییآن به که کنی به صبر پابرجایی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۰

آنها که محققان این درگاهنداهل دل خاص خاص شاهنشاهند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۱

آنجا که نه کون و نه مکان در گنجدکی زحمت عقل و دل جان در گنجد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۵۵

خفته خبر ندارد سر بر کنار جانانکاین شب دراز باشد بر چشم پاسبانان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۲

این ره به قدم چون بر وی برخیزدبند منی از راه توی برخیزد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۳

روزی که جمال تو مرا دیده شوداز فرق سرم تا به قدم دیده شود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۴

چون در غم تو شادی من نفزایدجز در طلبت جان و دلم نگشاید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۵

گر طالب قرب حق شدی موسی واردست از رمه تعلق نفس بدار

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶۶

آنجا که سراپرده اجلال جلالجانها همه واله و زبانها همه لال