گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۳

تا در نرسد وعده هر کار که هستسودت نکند یاری هر یار که هست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۴

چون هستی تو به نیستی آلوده استغم خوردن نیک و بد او بیهوده است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۵

ره رو همه در حمایت صدق خود استدر راه خدا رهرو و رهبر خرد است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۶

زین سان که تو را بی خودی و بی خبری استچون حال تو را دید به صد چشم گریست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۷

ای گل چو زغنچه نوبهارت کردندپاکیزه تر از آب زلالت کردند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۸

ای دل اگرت زنفس معزول کنندمیلت سوی مقبلان مقبول کنند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶۹

ای دل عمری گذاشتی در پنداروقت است که از خواب درآیی یک بار

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۰

جان در تن تو نفس شماری بیش استو این کالبد تو یادگاری بیش است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۱

ای خواجه اگر تو را سعادت خویش استایمن منشین زآنچ تو را در پیش است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۷۶

صبحم از مشرق برآمد باد نوروز از یمینعقل و طبعم خیره گشت از صنع رب العالمین

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۲

ای اطلس دعوی تو را معنی بردفردا به قیامت این عمل خواهی برد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۳

هان تا تو ببندی به مراعاتش پشتکاو با گل نرم پرورد خار درشت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۴

آن نیست جهان و جان که پنداشته ایاین است ره وصل که بگذاشته ای

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۵

گر زانک تو صاحبدل و صاحبنظریباید که به گل به چشم عبرت نگری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۶

ای دل زشراب جهل مستی تاکیوای مست شونده لاف هستی تاکی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۷

ای دل چو شمار کارها خواهد بوداز خود به بطالتی چرایی خشنود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۸

ای دل تو بدین حال چرایی خشنودکز عمر گذشته هیچ سود تو نبود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۷۹

از سود و زیان خود به در نتوان بودبر مایه کس زیر و زبر نتوان بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸۰

گر عمر بود تو را فزون از پانصدافسانه شوی عاقبت از روی خرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸۱

زین سان که مراست از تو در سینه سرورمی ترسم از آنک خواجه گردد مغرور

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۴۷۷

چه روی و موی و بناگوش و خط و خال است اینچه قد و قامت و رفتار و اعتدال است این

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸۲

ای دل نفس تو می شمارند آخربنگر که رقیبان به چه کارند آخر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸۳

آگاه بزی ای دل و آگاه بمیرچون طالب منزلی تو در راه بمیر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۸۴

ای دل مطلب رخ جهان آرایشزنهار منه پای تو در دریایش