گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۹۶

دور از تو دل من به که پیغام فرستدپیغام همان به که دلارام فرستد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۹۷

حسنت که ذره را مه تابنده میکندبرقی است تا چراغ کرا زنده میکند

سعدی شیرازی

بخش ۲۸ - گفتار اندر سلامت گوشه‌نشینی و صبر بر ایذاء خلق

اگر در جهان از جهان رسته ای استدر از خلق بر خویشتن بسته ای است

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۹۸

کم همنفسی پاکدل و راست زبان بودجز شمع بهر کسکه نشستیم زیان بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۷۹۹

خم مویش که در کین من بیمار می پیچدز تاب آتش آهم بخود چون مار می پیچد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۰

کس به هجر تو یار کس نشودروز محنت دوچار کس نشود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۱

خوش آن که مست شوی تا بهانه برخیزدتو باشی و من و شرم از میانه برخیزد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۲

این جوانمردی که پیر میفروشان میکندخرقه پوشانرا مرید درد نوشان میکند

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۳

هرکه را از چشم تر اشکی به دامن می چکدقطره خونی است گویی کز دل من می چکد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۴

تا کام ماه یکشب از دیدنش برآمدبسیار شب چو دزدان از روزنش برآمد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۵

اگر آن پری بعاشق نظر از وصال داردز کرشمه اش که داند که چه در خیال دارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۶

به تاج عشق سر آدمی عزیز بوداگرنه عشق بود آدمی چه چیز بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۷

یارم وداع کرد و ز آغوش میرودنام وداع می برم و هوش میرود

سعدی شیرازی

بخش ۲۹ - حکایت

جوانی هنرمند فرزانه بودکه در وعظ چالاک و مردانه بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۸

کمال صنع الهی در آن جمال بودکه حسن و خال و خطش جمله بر کمال بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۰۹

گر میل تو جان سوزس عشاق نمی بودجان همه عالم بتو مشتاق نمی بود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۰

ناخوش آن عمر که دور از رخ آن ماه رودعمر هم خوش نبود گرنه بدلخواه رود

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۱

شمشاد تو پروای کس از ناز نداردبا چشم سیه گو که نظر باز ندارد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۲

سرم فدای رهی باد کان سوار آیدسری که خاکره او نشد چه کار آید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۳

عیبم مکن که عقل تو از کف زمام دادبس جان که دل به پختن سودای خام داد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۴

اجل درآمد و بخت از درم نمی آیدز پا فتادم و کس بر سرم نمی آید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۵

سرشک شادی وصل از چه جانگداز آمدخوشم که دیگرم آبی بجوی بازآمد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۶

از بتان دل برکنم گویم مسلمان دگرناگهان روی ترا بینم پشیمان دگر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۱۷

بچه مهر و چه وفا با تو نشینم دگرتا به امروز چه دیدیم که بینیم دگر