گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۲

چشمی دارم همه پر از صورت دوستبا دیده مرا خوش است چون دوست دروست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۱۷

ای حسن خط از دفتر اخلاق تو بابیشیرینی از اوصاف تو حرفی ز کتابی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۳

جانم چو به چشم دل درو معنی دیدصورت دیدم ولیک دل معنی دید

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۴

در شهر ظریف و خوب روی ارچه بسی استخوبی چو به معنی نبود شاهد نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۵

یاری دارم که جسم و جان صورت اوستچه جان و چه دل جمله جهان صورت اوست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۶

از صورت اگر چه طبع سرکش نشودآن خود نبود که دل مشوش نشود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۷

تو صورت و معنی به حقیقت بشناستا از ره شک نمانی اندر وسواس

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۸

بیهوده مدام در تک و تاز ممانپیوسته اسیر شهوت و آز ممان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۹

در صورت خوب دید باید معنیکز صورت زشت خوب ناید معنی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۰

آن چیست که در چشم دل آید معنیوآن چیست کزو طرب فزاید معنی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۱

از مادر معنی چو نزاید معنیناچار به صورتی بزاید معنی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۲

زان می نگرم به چشم سر در صورتکز عالم معنی است اثر در صورت

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۱۸

تو خون خلق بریزی و روی درتابیندانمت چه مکافات این گنه یابی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۳

العمر مضی وفاتنی المطلوبلا القلب اطاعنی و لا المحبوب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۴

القلب الی لقایکم یرتاحیفدی لکم القلوب و الارواح

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۵

یا حاسب هل تعلم ماذا تصنعترجو و تروم ما لمثلک یمنع

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۶

هرگز نرود مهر تو پاک از دل منگر نیز شود زیر زمین منزل من

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۷

سودای تو را خود سر و سامانی نیستوین حادثه را پدید پایانی نیست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۸

زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که از غمت خون نگریست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲۹

تا دست وصال تو نگیرم در دستوز دولت مسکونت نگردم سرمست

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳۰

امروز که یار من مرا مهمان استبخشیدن جان و دل مرا پیمان است

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳۱

در حسرت آنم که شبی در کویتباد سحری به من رساند بویت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳۲

امروز هر آن کسی که گل می بویدبا او به زبان حال گل می گوید

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۱۹

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابیچه خیال ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی