گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۰

حسنی که گواه حسن معبود بودچون حسن بتم زلطف موجود بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۱

پیش رخ و زلف تو چه مشک و چه قمرپیش لب لعل تو چه شهد و چه شکر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۲

زلفی است چو عنبرتر و مشک تتاررویی است چو صدهزار خروار نگار

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۱۵

چه جرم رفت که با ما سخن نمی گوییجنایت از طرف ماست یا تو بدخویی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۳

خطت که به حجت کندش عقل هوسحاشا که مزور بود آن خط بر کس

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۴

تا بر رخ چون گلت پدید است عرقاز شرم رخت زگل چکیده است عرق

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۵

دوش آمده بود در برم دلدارمگفتم که شبا فاش مکن اسرارم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۶

با این همه لطف و این همه زیباییکم می نکنی یک نفس از رعنایی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۷

جانا ز دو چشم من خیالت که بردیا از دل من شوق وصالت که برد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۸

درمان چه کنی اگر تو درمانی سوزحاصل طلب ار طالب درمانی سوز

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹۹

تا هست دلم بر غم تو دست آموزدیده همه گریه گشت و جانم همه سوز

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۰

بر آتش سودای تو ای جان افروزآسوده نیم چو شمع از گریه و سوز

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۱

من دل زتو برنمی کنم فارغ باشدر پای تو سر می فکنم فارغ باش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۲

ای عشق تو داده خواب مستانه به عقلشادم به تو چون مردم فرزانه به عقل

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۱۶

کدام کس به تو ماند که گویمت که چون اوییز هر که در نظر آید گذشته ای به نکویی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۳

بگذار شبی که بر تو فرمان بدهمداد دل مستمند حیران بدهم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۴

از عشق چنان است دل مسکینمکز عشق تو با جان خود اندر کینم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۵

از هر عاشق وصف دلالی شنوموز حالت او حدیث حالی شنوم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۶

پیش سخن و مذهب و کیشت میرمپیش لب و چشم نوش و نیشت میرم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۷

پیش از تو دل از جان و جهان برگیرمبعد از تو جهان را به جوی نپذیرم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۸

گر من به مثل چو خضر جاوید زیمدر حسرت آن روی چو خورشید زیم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰۹

گه بوی خوشت زپیرهن می شنومگه شرح غمت ز مرد و زن می شنوم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۰

می آیم وز شوق چنان می افتمکاندر یک پا بر سر جان می افتم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱۱

باد تو به هر صبوح مفتوح من استدر هر خوابی خیال تو روح من است