گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۳۹

معلم آن گل نو را به خار و خس مگذارچو با منش نگذاری به هیچکس مگذار

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۰

ای بی تو روزم از شب غم جانگدازترشب از هزار روز قیامت دراز تر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۱

در دل آمد یار و گشت از دیده غمدیده دوربیش از آن نزدیک شد در دل که گشت از دیده دور

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۲

یک جرعه به خاکم فکن و خاک بجوش آروز بیخودی مرگ مرا باز بهوش آر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۳

جان رفت و دل مقید صد غم بود هنوزتن خاک گشت و دیده پر از نم بود هنوز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۴

ای باد مکش برقع جانان مرا بازروشن مکن این آتش پنهان مرا باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۵

از تیر تو در خاک طپد مرغ هوا بازاز خاک مگر می طلبد تیر ترا باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۶

مهی که چشم امیدم بسوی اوست هنوزچراغ خلوت دل شمع روی اوست هنوز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۷

هجران گذشت و نوبت دیدن رسید بازنور دو دیده کوری دشمن رسید باز

سعدی شیرازی

بخش ۴ - حکایت اندر معنی شکر منعم

ملک زاده ای ز اسب ادهم فتادبه گردن درش مهره بر هم فتاد

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۸

هرچند که چون شمع مرا سوخته ای بازشادم که چراغ دلم افروخته ای باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۴۹

المنه لله که دگر مرغ خوش آوازقانون غزل کرد بمضراب زبان ساز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۰

ای برق محبت که ره من زده ای بازآتش به من سوخته خرمن زده ای باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۱

گرچه زارم سوختی من عاشق زارم هنوزروشن است از دود آهم کاتشی دارم هنوز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۲

جان رفت و دل ز عشق پریشان بود هنوزمست تو کی ز رفته پشیمان بود هنوز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۳

عیسی دم من وقت سماع طرب انگیزدستی بسوی مرده برافشاند که برخیز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۴

گل من مگو که لب را بکسی گشاد هرگزکه به گلشن وصالش نوزید باد هرگز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۵

شکر خدا که چشم تو بر ما فتاد بازدست دعای ما در دولت گشاد باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۶

در عین عتاب از بر ما میگذری بازطوری عجب امروز بما مینگری باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۷

دیده بوصل آرمید دل نشود خوش هنوزآب ز سر برگذشت در جگر آتش هنوز

سعدی شیرازی

بخش ۵ - گفتار اندر گزاردن شکر نعمت‌ها

شب از بهر آسایش توست و روزمه روشن و مهر گیتی فروز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۸

ساغر زده و شمع قد افراخته ای بازدر خرمن گل آتشی انداخته ای باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵۹

فریاد که یار می رود بازجانم ز فرار می رود باز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۰

سوختم بهر خدا در هجر ازین بیشم مسوزبیش ازین از حسرت شمع رخ خویشم مسوز