گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۱

سرم بریدی و مهر تو در دل است هنوزنهال عشق مرا پای در گل است هنوز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۲

از بیم غصه شب و خوف ملال روزروزم خیال شب کشد و شب خیال روز

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۳

اشارت تو بجان دادنم بشارت بسمرا به تیغ چه حاجت همین اشارت بس

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۴

هرگز گلی نچید دل من ز باغ کسروشن نگشت خانه من از چراغ کس

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۵

حال من دور از آن جمال مپرسرنگ و رویم بین و حال مپرس

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۶

نوازش تو قیامی ز سرو قامت بسمگر قیام تو آمرزش قیامت بس

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۷

نظر بنرگس او کن ز خشم و ناز مپرسز گریه حال دلم بین ز ناله باز مپرس

سعدی شیرازی

بخش ۶ - گفتار اندر بخشایش بر ناتوانان و شکر نعمت حق در توانایی

نداند کسی قدر روز خوشیمگر روزی افتد به سختی کشی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۸

تا غرق بحر خون نشوی از جفای کسبیگانه شو ز خلق و مشو آشنای کس

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶۹

گو جام جم مباش سفال شراب بسلب تشنه را ز هر دو جهان یکدم آب بس

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۰

گدای دل شو و فارغ ز پادشاهی باشامیدوار به بخشایش الهی باش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۱

مستم و در جوش می بینم دل مجنون خویشآتشم ای گریه منشان تا بریزم خون خویش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۲

غم پریشان سازم از مستی چو زلف پرخمشتا پریشان تر شوم ز آشفتگیهای غمش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۳

مرو از دیده چو برق و بمن زار ببخشبارها سوخته یی خرمنم انبار ببخش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۴

چو مه بمهر فلک شهره در جهان کم باشبه نور معنی خود آفتاب عالم باش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۵

آن پریرو هرکه خواهد دست دل در گردنشتا ندارد دست از عالم نگیرد دامنش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۶

ای دل گه وصلش بجوار دگران باشچشم تو فضول است خدا را نگران باش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۷

چون کعبه هرانکس که نشد شاد بکویشگر قبله بود کس نکند روی برویش

سعدی شیرازی

بخش ۷ - حکایت سلطان طغرل و هندوی پاسبان

شنیدم که طغرل شبی در خزانگذر کرد بر هندوی پاسبان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۸

امشب که چراغ نظری چرب زبان باشدل نرم کن ای شمع و مرا مرهم جان باش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷۹

در کوی تو تا کس قدم از ما ننهد پیشما سر بنهادیم که کس پا ننهد پیش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۸۰

دلا چو باز گریزان ز وصل مردم باشدمی بهر که بر آری دمی دگر گم باش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۸۱

گریه خواهد ریخت خون من تو خود آسوده باشخون این آلوده گو از دیده ها پالوده باش

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۸۲

ما که از اول بلی گفتیم با دلدار خویشتا قیامت بر نمیگردیم از گفتار خویش