گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۵

بستردنی است هر چه بنگاشته اموافکندنی است هر چه برداشته ام

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۶

هر لحظه دلم در طلب دلداریهر دم بودم با دگری بازاری

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶۸

کس از این نمک ندارد که تو ای غلام داریدل ریش عاشقان را نمکی تمام داری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۷

یکچند دویدیم نه بر راه صواببرداشته از روی خرد پاک نقاب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸

در عمر درنگ نیست ممکن بشتابآن قدر که ممکن است از وی دریاب

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹

چون رفت رقیب عمر دریاب ای دلزین بیش مکن به لهو اشتاب ای دل

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰

دردا که به هرزه زندگانی بگذشتوندر شب غم روز جوانی بگذشت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۱

ماهی امید عمرم از شست برفتبی فایده عمرم چو شب مست برفت

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۲

جان گر به تن آباد بود هیچ بوددل گر به جهان شاد بود هیچ بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۳

در دیده زسودای تو دودی دارمحاصل زغمت گفت و شنودی دارم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۴

قومی شده تازنده به اسرار جهانقومی شده بازنده به اسباب زمان

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵

عمری که به یاد این و آن می گذردگویی باد است در خزان می گذرد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۶

بی قدر دلا چو خاک کو خواهی شددر آتش حرص و آرزو خواهی شد

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶۹

حدیث یا شکر است آن که در دهان داریدوم به لطف نگویم که در جهان داری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۷

چون جمله خطا کنی صوابت چه بودمقصود تو زاین عمر خرابت چه بود

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۸

شد عمر خراب زار رو برنامدصد روز فرورفت و غرض برنامد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۹

گر می خواهی که روز و شب گردی شادباید که زننگ خلق گردی آزاد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۰

بر اهل هنر کار پریشان بهتراومید کمال نیست نقصان بهتر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۱

ای دل تو اگر به گوشه ای بنشینیهر لحظه هزار راحت دل بینی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۲

خود را تو اگر عشوه دمادم ندهیدردیش به صد هزار مرهم ندهی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۳

یا رب چه خوش است بر جهان خندیدنبی واسطه چشم و دهان خندیدن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۴

از بند خود ار دلم رهایی یابدشک نیست در آن که روشنایی یابد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۵

آدم که همی زد دم بی درمانیترسم که تو آن دم بزنی درمانی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲۶

با دست تهی پرهوسان را چه دهندپیداست که بی دسترسان را چه دهند