گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۶

سیمین زنخت که حسن خواند استادشآوخ که ستاره در وبال افتادش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۷

چون دید دلم عارض شهر آرایشسر بر پایش نهاد از سودایش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۸

یا من به چه دل زنم در سودایشیا من چه سگم که دیده سازم جایش

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۸۹

آنها که فلک وفا نکرد ایشان راوصل من و تو بد اوفتاد ایشان را

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۰

هر محنت و هر بلا که در جان من استاز دست دل نبوده فرمان من است

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶۶

نه تو گفتی که به جای آرم و گفتم که نیاریعهد و پیمان و وفاداری و دلبندی و یاری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۱

ای گشته لبت آتش جان را تریاکآب چشمم ببرد عالم همه پاک

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۲

انصاف زاختلاف ایام فرقپیدا کردی به گفت حق را الحق

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۳

من سوخته گر در طمع خام افتماز جوی خوش تو ای دلارام افتم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۴

از روی تو من همیشه گلشن بودموز دیدن تو دو دیده روشن بودم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۵

ای مست غمت عاقل و دیوانه به هموندر ره تو مسجد و بتخانه به هم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۶

من مهر تو در میان جان بنهادمتا مهر تو در سر زبان بنهادم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۷

در پختن سودای تو چون من خاممتوسن شد و بی ثبات طبع و گامم

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۸

ای غم تو مراد من به جان در مشکنوی هجر به سینه ام سنان در مشکن

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۹۹

چون تو به ادب شوی سوی حق نگرانخوش باشی و خوش شوند از تو دگران

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۰

از آن لطیف تر بت دلکش بینوز مشک خطی کشیده بر آتش بین

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۶۷

اگر به تحفه جانان هزار جان آریمحقر است نشاید که بر زبان آری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۱

ای دوست اگر گوهر کان می طلبیدر بوته دل نقد روان می طلبی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۲

از بس که غم دنیی مردار خورینه کار کنی و نه غم کار خوری

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۰۳

یک حاجت بی دلی روا می نکنندیک وعده عاشقی وفا می نکنند

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱

خواهی که بیابد دل تو ملک ابدیا کشف شود بر دلت اسرار احد

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۲

پیوسته چو باشی تو به بازی مشغولهرگز بر حق نباشدت هیچ قبول

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۳

از عمر عزیز خود دریغا که بسیضایع کردی به هرزه در هر هوسی

اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۴

گیرم که دل از بدی نمی پالاییباری دل را به بد چه می آلایی