گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۲

اگر گویی که حسن از روی من خاستدروغی نیست در روی تو پیداست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۳

ای که همه کار ما راست به تدبیر توستغایت بهبود ماست هرچه به تقدیر توست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۴

باد بر زلف تو بگذشت که عنبر بوی استگل مگر روی تو دیده ست که خندان روی است

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۵

با رخ خوبت که ورد بوستان خرمی ستحور اگر دعوی رعنایی کند ناآدمی ست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۶

باز آی که خلوتگه جانم حرم توستزیرا که تو شمعی و صفا در قدم توست

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۹۱

سخت زیبا می روی یک بارگیدر تو حیران می شود نظارگی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۷

با سگت یاری مرا کار خود استهرکسی را کار با یار خود است

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۸

با شمع چو گفتم که نشان غم دل چیستاز سوز دل سوخته آهی زد و بگریست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳۹

به اهل درد غمت هرچه می کند غم نیستچرا که هیچ دلی بی غم تو خرم نیست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۰

به قتل خسته دلان غمزه تو قانع نیستوگرنه از طرف بنده هیچ مانع نیست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۱

بیا که بی خبران را خبر ز روی نکو نیستوگرنه چیست که عکسی ز نور طلعت او نیست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۲

بی رخ آن مه که شام زلف را در هم شکستچون فلک پشت امید من ز بار غم شکست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۳

پیش رخ تو قصه یوسف حکایت استشاهی که شد گدای تو صاحب ولایت است

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۴ - استقبال از امیرخسرو دهلوی

تا به خون ریزی غمت خنجر گرفتکاکلت رسم جفا از سر گرفت

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۵

تا در این بادیه توفیق ازل همره ماستگنج تحقیق هدایت به دل آگه ماست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۶

تا دل از سیر و سلوک رهش آگاهی یافتراه بیرون شدن از ورطه گمراهی یافت

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۵۹۲

روی بپوش ای قمر خانگیتا نکشد عقل به دیوانگی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۷

تا دل از شوق گل رویت ره صحرا گرفتدر هوای سرو قدت کار جان بالا گرفت

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۸

تا ز سودا زدگان عشق خریداری یافتنقد جان صرف شد و حسن تو بازاری یافت

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴۹

تا سر زلف تو در دست صبا افتاده ستدل سرگشته ام از رشک ز پا افتاده ست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۵۰

تا سرو مرا عارض چون یاسمنی هستدر هر چمنی نغمه سرایی چو منی هست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۵۱

تا سنبل زلفت خبر از گلشن جان گفتقدت سخن از راستی سرو روان گفت

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۵۲

چمن را تا نسیمت در دماغ استز شادی غنچه را دل باغ باغ است

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۵۳

خشنود بودن از غم عشق تو کار ماستز آنرو به غم خوشیم که دیرینه یار ماست