گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴

ای زده کوس شهنشاهی بر ایوان قدمهر دو عالم بر صفات هستی ذاتت علم

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱

تا چشم تو بر کمین دلها بنشستابروی تو صد فتنه به عالم پیوست

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲

ای دوست کسی که عشق در سر دارددایم دل غمدیده منور دارد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳

ای دوست دم از وفای دشمن درکشبا دوست نشین و باده روشن درکش

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۲۶

امروز چنانی ای پری رویکز ماه به حسن می بری گوی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴

تیغ از تو و لبیک نهانی از منزخم از تو و سودای جوانی از من

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۵

از صحبت عاشقان آگاه مروبگریز ز بند خویش و از راه مرو

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۶

آنی که کمال پادشاهی داریهر دولت سلطنت که خواهی داری

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۷

در مطبخ دنیا تو همه دود خوریتا کی تو غمان بود و نابود خوری

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۸

گر بشنوی ای یار بگویم خبریعالم همه آدم است بگشا نظری

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱

تو را خدای بحمدالله آن کرم داده ستکه منشی فلکت مدح می کند انشا

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲

چه گویم گردش گردون دون راکه خس را سر بر اوج آسمان برد

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳

ای وزیری که ملک و جاه تو رااز سماوات و ارض بیرون ارض

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۲۷

خواهم اندر پایش افتادن چو گویور به چوگانم زند هیچش مگوی

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۱

گفتمش صد قدم توانی رفتنفسی رفت و بی قدمتر گشت

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۲

دست فلک از پای درآورد مراای پای نهاده بر فلک دستم گیر

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۳

ناصح ار در کوی رندان پا نهد سر بشکنشتا ز فرق سرکند پا در ره مستان عشق

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۴

چشم تو گر یک نظر درنگرد سوی دلگوشه زلف تو را گیرم و فارغ شوم

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۵

بیا می نوش ساقی با لب یارغم دل را به دست دل رها کن

خیالی بخارایی

شمارهٔ ۶

از دهانش کام دل برگیرم و خوش دل شومگوشه زلفش به دست من گر افتد یک شبی

خیالی بخارایی

مسمط

چون صبح برگرفت ز رخ عنبرین نقابشد آشیان باز سحر منزل غراب

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱

ای تو ز آغاز و انتها همه داناقدرت تو کرده خاک مرده توانا

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۲۸

تا کی روم از عشق تو شوریده به هر سویتا کی دوم از شور تو دیوانه به هر کوی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲

پرده برافتاد از جمال محمدشد زعلی ظاهر اعتدال محمد