گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳

بسته بر آفتاب چو مشکین نقاب راپرده نشین نموده ز شرم آفتاب را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴

وقت صبوحست ای پسر برخیز و درده جام راتا فرصتی داری به دست از کف مده هنگام را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵

مشک فشان شد زتو باد صباای خم زلفین دو تا مرحبا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶

به گشت باغ و گلستان مخوان مرا یاراکه کرده کوی تو فارغ ز بوستان ما را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۷

ما که بردیم بسر مرحله مهر و وفا رااز چه ای عشق رعایت نکنی خدمت ما را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۸

خواهم که در هم بشکنم این طاق مینافام رازین چارطبع مختلف برجا نمانم نام را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۹

در آن سرا که برانند پادشایی راکجا مجال بود ره نشین گدایی را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۰

گفتمش وقت تو کردیم دل ویران راگفت کس جای به ویرانه دهد سلطان را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۱

باد آورده بگلشن مژده نوروز راگل نود از شاخساز آن موکب فیروز را

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۲۹

گل است آن یا سمن یا ماه یا رویشب است آن یا شبه یا مشک یا موی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۲

گر زمن جان طلبد سر بنهم فرمان راگوی گو گردن تسیلم بنه چوگان را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۳

بیدوست پایدار نباشد نشست مااما چه چاره چاره نیاید زدست ما

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۴

ای لب لعل تو روح بخش مسیحاپرتو رویت فروغ سینه سینا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۵

چشم تو بربست از فسون بر خلق راه خواب رازلفت پریشان می کند جمعیت احباب را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶

به باغ حسن که کشت این نهال رعنا راکه دل گرفت ز گل بلبلان شیدا را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷

از شوق گل رویت رفتم به گلستان هاهمرنگ رخت یک گل نشکفته به بستان ها

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸

باز دامان که زداین آتش سودای مراکه بود شور دگر این دل شیدای مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹

کمانداری که نتواند کشیدن کس کمانش رامرا سینه هدف گردیده تیر امتحانش را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰

دهد به باغ اگر جلوه قد دلجو راکناره جوی شود سرو بن لب جو را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱

بگویم ار ز غم عشق داستانی راچو خویش واله و شیدا کنم جهانی را

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۳۰

مرحبا ای نسیم عنبربویخبری زآن به خشم رفته بگوی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲

گر این کرشمه بود آن نگار ترسا راسزد که سجده کنم بعد از این کلیسا را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۳

نمی دانم چه افغانست در گلشن هزاران راکه غیر از رنگ و بویی نیست ایام بهاران را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۴

هر که ببازار عشق آرد جنس وفامن شومش مشتری جان دهمش دربها