گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۵

عین درمان شمرد عاشق بیماری راکه طلبکار تو عزت شمرد خواری را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۶

زلف جادو بگسلاند حلقه زنجیر راعاقلان دیوانه ام کو چاره تدبیر را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۷

هر که را حرفتی و عشق بود پیشه ماشیر را خانه به نی برق بود بیشه ما

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸

ساقی بده آن جوهر یاقوت نسب رامطرب بنواراست کن آن ساز طرب را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹

ای از شکنج زلف تو بر پای دل زنجیرهابگسسته تار طره ات عقد همه تدبیرها

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰

مدعی پنداشتی دور از در جانان مرادور شد تن لیک مانده پیش جانان جان مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱

عشق بعقل بارها کرده کارزارها ‏کرده از او فرارها داده باو قرارها

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۳۱

وقت آن آمد که خوش باشد کنار سبزه جویگر سر صحرات باشد سروبالایی بجوی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲

داده دو ترک تو صلا باز سپاه ناز راتا که بخاک و خون کشد عاشق نو نیاز را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۳

ای بلبل شوریده بکن تازه نفس راشکرانه که بشکسته ی امروز قفس را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۴

خبر از حی مگر آورده کسی مجنون راکه گشوده بره قافله جوی خون را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۵

ای رفته و نشناخته قدر دل ما راباز آی که مردیم زهجر تو خدا را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۶

کیست که مژده آورد زان مه نوسفر مرایا که خبر بیاورد زاندل در بدر مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۷

که بر زلف سنبل زد این تاب هاکه داد به گلبرگ این آب ها

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۸

بیا ساقی شراب خوشگواری کرده ام پیداشراب خوشگوار بی خماری کرده ام پیدا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۹

با رخ تو مقابله کرده ام آفتاب راتافت ولیک روز کی بیش نداشت تاب را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۰

مطرب به رقص آورده ای آن لعبت طناز راگو زهره بشکن در فلک از رشک امشب ساز را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۱

پند بیهوده مگو ناصح بیهوش مراآتشی هست که می آرد در جوش مرا

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۳۲

سرو سیمینا به صحرا می روینیک بدعهدی که بی ما می روی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۲

به صید خلق بتان تا گشاده بازو راشکار شیر بیاموختند آهو را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۳

چند غواص بری گوهر عمانی راطلب از شط قدح جوهر رمانی را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۴

گر فهم کند طوطی شیرین سخنش رابر تنک شکر نیک گزیند دهنش را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۵

جامه پوشید و بیاراست قد رعنا راپرده افکند وعیان کرد رخ زیبا را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۶

دوری از هم نفسان اندکی از خانه ماکامشب افراشت علم برق به کاشانه ما