گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۷

سودای پری رویان بر هم زده سامان هاسیلاب کند از جا بی شایبه بنیان ها

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۸

اگر نه پرده بربسته به رخ آن شاهد رعنانمی نالد چرا چنگ و نمی گرید چرا مینا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۴۹

برفکن از بدن دلا زرق سیه پلاس راآینه شو که تا بری لذت انعکاس را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۰

از سر ببرد هوش و خرد آن پسر مرااین چشم شوخ تا چه بیارد بسر مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۱

سینه شد زآتش دل جلوه گه طور مراتا چه آید بدل از این سر پرشور مرا

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۳۳

ای باد صبحدم خبر دلستان بگویوصف جمال آن بت نامهربان بگوی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۲

بی تو با غیر ندانی که چه شد دوش مرابود بر جای پری دیو در آغوش مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۳

دور بادا چشم بد بگشود روی خوب راداد بر یغما صلا ترکان شهر آشوب را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۴

مدد ای عشق که مغلوب هواییم هواتو طبیب و همه محتاج دواییم دوا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۵

عشق به بندد چو ره هوش راپنبه نهد عقل و خرد گوش را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۶

سوی صحرای جنون می برم این سودا راتا زاندیشه مجنون ببرم لیلا را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۷

در دل و دیده ام ای دلبر جانانه بیاپی تشریف تو پاکست مرا خانه بیا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۸

گل هزار است صحن بستان رابلبل آهسته تر کش افغان را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۵۹

سخت ببسته آسمان کار زشش جهت مراراه گریز بسته شد چون نقطه عاقبت مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۰

چشمت از غمزه زکف برد دل شیدا راچون توان باز پس از ترک ستد یغما را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۱

نقش یوسف تا بکی نقاش بر دیوارهایوسف ار داری بیاور بر سر بازارها

سعدی شیرازی

غزل شمارهٔ ۶۳۴

ای که به حسن قامتت سرو ندیده ام سهیگر همه دشمنی کنی از همه دوستان بهی

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۲

کرد وقف غیر لعل شکرین خویش رابر مگس آخر صلا زد انگبین خویش را

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۳

تا عشق و رندیست بعالم شعار مانام است ننگ و کسوت عقلست عار ما

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۴

گرفتم نوبهارم دست داد و گشت و بستان هاولی بی دوست گلخن ها بود طرف گلستان ها

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۵

فزون تر سوزدم امشب ز هر شب آتش سوداکه چون شمع آتش پنهان دل شد از زبان پیدا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۶

ای ترک پارسی گو ای ماه مجلس آراهی هی مکن تو غفلت برخیز و می بده ها

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۷

به رضا جویی اغیار ز در راند مراآن که می راند در آخر ز چه رو خواند مرا

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۶۸

ساقی آن باده در افکند به پیمانه ماکه چه سیماب برقص آمده کاشانه ما