گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۲

زتن بریدن جان پیش عاشق آسانستزجان بریدن جانان هزار چندانست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۳

هر کرا چشم هر نفس بکسی استنیست عاشق یقین که بوالهوسی است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۴

ما را که بر زبان نبود غیر نام دوستبا غیر هم بیان نکنم جز پیام دوست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۵

هر غیر که بنگری زیار استاین نقش و نگار از نگار است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۶

ما را بجز شراب محبت شراب نیستجز صدق در طریقت عاشق ثواب نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۷

منظر روی بتان قبله اهل نظر استنظر پاک بکعبه است نه جای دگر است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۸

آن فتنه زانجمن چو برخاستشد قامت او قیامتی راست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۶۹

جز عشق کسی را بدرون سلطنتی نیستمغشوق تر از ملک دلم مملکتی نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۰

مجوی چشمه حیوان به جان طلب لب دوستنه خضر زنده آب بقاست زنده اوست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۱

عقرب زلف کجت بماه قرین استما رسیه خازن بهشت برین است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۲

گر جهانم یار باشد کیست باری چون تو دوستور دو عالم دوست گیرم در نیابم چون تو دوست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۳

بیداری خیال تو از خواب خوشترستزهر حبیب از شکر ناب خوشترست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۴

سر این سوختن ایشمع اگر نیست عیانتزآه پروانه بود کاتشی افتاده بجانت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۵

ای خاطر مشتاقان مشتاق به پیغامتگر نیست دعا باری شادیم بدشنامت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۶

خلق مشتاق و ندیده رخ همچون قمرتنه مباح است در این ماه من سفرت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۷

یارب این پیکر مطبوع چه نفس عجبستکافت ملک عجم فتنه خیل عربست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۸

گره زکار چو نگشود زاهدا زعبادتزخاک میکده جوییم کیمیای سعادت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۷۹

زهجر زلف تو گفتم شبی کنیم شکایتفغان که این شب تیره نمیرسد بنهایت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۰

ز عشق روی تو هر کو مرا نمود ملامتبه یک مشاهده از عمر رفته داشت شکایت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۱

اگر آنزلف و بناگوش بود و آن قد و قامتدل و دین صبر و خرد را بنه ورو بسلامت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۲

مرا که هجر تو در ششدر هلاک انداختپس از تو نرد غم عشق با که خواهم باخت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۳

آن غمی را که کران نیست غم حرمانستآن شبی را که سحر نیست شب هجرانست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۴

هر که را سر زوفا خاک ره مقصود استبخت مقبل بود و طالع او مسعود است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۵

لعل شکربار یار من نمکین استمن نستانم شکر اگر نمک این است