گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۶

روز قیامت است که امشب بپای خاستیا سرو قامتی زپی رقص گشت راست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۷

خضر را راه بسرچشمه حیوان تو نیستاهرمن را خبر از مهر سلیمان تو نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۸

کرده در غنچه نهان تنگ شکر کاین دهنستریزه قند زلب ریزد و گوید سخنست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۸۹

به پیر میفروشان بر بشارتکه زاهد کرد خمخانه زیارت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۰

بوفایت یکی از خیل نکورویان نیستچون گل روی تو در گلشن گلرویان نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۱

سنبل بوستان ز زلف تو سحرگه تاب داشتنرگس مسکین ز شرم چشم مستت خواب داشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۲

زخم دل بهبود شد لعل نمک پاشی کجاستکشت زهدم ای حریفان رند قلاشی کجاست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۳

از این آتش که عشقت در من افروختسمندر سوختن را از من آموخت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۴

مرا کان لب شراب سلسبیل استمی خلد ار خورم خونم سبیل است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۵

تو را که سینه ز سیم است دل چرا سنگ استز سیم و سنگ تفاوت هزار فرسنگ است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۶

فکنده از نظرم گرچه چشم مدهوشتگمان مکن که کنم از نظر فراموشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۷

المنة لله که ز نو عهد بهار استبلبل به نواخوانی و گل بر سر بار است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۸

دوست به خلوتگه دل برنشستدر به رخ خیل رقیبان ببست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۱۹۹

خوش سروناز و آن قد دلجوی خوشتر استبا ماهتاب ماه سخن گوی خوشتر است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۰

من بخود مشغول و یار از دست رفتچون کنم یاران که کار از دست رفت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۱

به کمان ابروان بست دو زلف چون کمندتکه زنی به تیرش آن دل که گریخته ز بندت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۲

غیر سرت بسر و غیر تو در خاطر نیستنیست ازاهل نظر هر که بتو ناظر نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۳

بی تو نتوانم نشستن تاب تنهاییم نیستبی حضورت لحظه برگ شکیباییم نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۴

سرو چالاکی اگر سروی به رفتار آمده استماه افلاکی اگر ماهی به گفتار آمده است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۵

آدمی وار عیان گشت و پری وار برفتاز پسش جامه دران خلق بیکبار برفت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۶

حقا که ملامتگر روی تو ندیده استمعنی نشینده است و بصورت نگردیده است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۷

فتنه کی از قد موزون تو چالاک تر استباده کی از لب نوش تو طربناک تر است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۸

بیدردی ای دل من و گویی طبیب نیستگر دردمند شکوه کند بس غریب نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۰۹

سودابه خم گیسو ضحاک لب نوشتچشم تو شه ترکان دل گشته سیاوشت