گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۰

فکرم دقیق گشت بسی در میان دوستنه زان میان خبر شد و نه از دهان دوست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۱

آهسته ران خدا را جانها فدای جانتنه دست در رکیبند یاران مهربانت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۲

مرا که زلف تو آشفته کرد و چشم تو مستکجا رود زسر آشفتگی دل تا هست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۳

جلوه صبح ازل یک پرتوی از روی اوستتاری شام ابد اندر شکنج موی اوست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۴

زشور آن لب شیرین که در جهان انداختگمان مکن که شکر در میان توان انداخت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۵

باز با ما رقیب عربده داشتتخم کین در زمین دل می کاشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۶

دریغ نعمت وصل بتان که در گذر استخوشست لؤلؤ رنگین و بحر پرخطر است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۷

کاش پاینده شدی وصل تو چون هجرانتکاش نایاب شدی درد تو چون درمانت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۸

صیاد زد به تیرم و بالم شکست و رفتاز کثرت شکار به بندم نبست و رفت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۱۹

ای خوش آن عاشق بدنام که او نام نداشتکامجوی آنکه در این دیر سر کام نداشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۰

زاهد که همی گفت می ناب حرام استمی خورد و بگفت آنکه حرام است کدام است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۱

ای ترک گر آزردن دلهات خیالستآزردن عشاق زتیغ تو محالست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۲

ساقی قدحی در ده از باده انگورتمگذار بدرد سر میخوراه و مخمورت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۳

دریغ و درد که جان را سر مهاجرت استقمر ببر مه ما را سر مسافرت است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۴

محکی در میان دشمن و دوستنیست جز دل ازو بجو که نکوست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۵

خاطرت هست که جز یاد در تو خاطر نیستمن شهید نظر و یار بمن ناظر نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۶

زلف تو یکجهان پریشان داشتاز همه دل زمن دل و جان داشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۷

این دود که دوش از دل سودازده برخاستچون شمع مرا سوخت ولی بزم بیاراست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۸

بر آن سرم که برآرم زدل نهال محبتکه بارهاست بجانم زاحتمال محبت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۲۹

از هر خوشی بدور جهان عشق خوشتر استتن گر بکاست عشق ولی روح پرور است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۳۰

یارب این درد که درمان نپذیرد از چیستوین که بر داغ درون تازه نمک پاشد کیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۳۱

گلم میار خدا را تو باغبان عنایتخزان ما زبهار تو کی رسد بنهایت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۳۲

برهان مرا تو یارب زکرم زدام حیرتکه شدست صرف عمرم همه در مقام حیرت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۳۳

هوس ساده زخامم سر سودایی سوختشرر عشق بتان خرمن دانایی سوخت