گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۰

آنچنانم ز فراقت که ندانم چکنمجان دهم یا بامید تو بمانم چکنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۱

چون سایه گذر زان مه رخساره نداریمو ز سوختگی طاقت نظاره نداریم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۲

از بسکه شدم جامه دران نعره زنان همدست و دلم از کار شد و تاب و توان هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۳

ماییم که در دیر خرابات مقیمیمدیرینه دیریم و ز رندان قدیمیم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۴

من سوخته خال و خط سیمبرانمپروانه شمع رخ زیبا پسرانم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۵

نه چنان بگرد کویت من ناصبور گردمکه گر آستین فشانی چو غبار دور گردم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۶

تاچند وصل روی تو ایمه طلب کنیمروزی بدود دل ز فراق تو شب کنیم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۷

چه شود گرت زمانی من دلفکار بینمدل بیقرار یکدم زتو برقرار بینم

سعدی شیرازی

بخش ۲ - حکایت پیرمرد و تحسر او بر روزگار جوانی

شبی در جوانی و طیب نعمجوانان نشستیم چندی بهم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۸

شبها چو سگان در طلبت در بدر افتمچون روز شود سرنتهم بیخبر افتم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷۹

چون لاله جگر چاک شدم غرقه بخون هماز داغ درون سوختم از زخم برون هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۰

آنم که دل بعالم پرغم نمیدهمیکدم فراغ دل به دو عالم نمیدهم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۱

تو شوخ نوجوانی من پیر ناتوانمبا من تو سر گرانی من بر دلت گرانم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۲

گنجی چو تو در سینه به کونین چه کارممستغنی ام از هردو جهان من که تو دارم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۳

تو با فراغ خود امروز شاد و فردا هممرا ز مهر تو دین شد ز دست و دنیا هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۴

ز بسکه رخنه ز تیر تو در درون دارمدلی چو خانه زنبور پر ز خون دارم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۵

کنون که جامه چو من میدری که سر مستمخوش است سینه صفایی اگر دهد دستم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۶

نیستم طاقت که آه داد خواهی بشنومکآتشم در جان فتد هرگه که آهی بشنوم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۷

دی در رهش چو دیدم بس شرمناک گشتماو سرخ شد ز غیرت من خود هلاک گشتم

سعدی شیرازی

بخش ۳ - حکایت

کهنسالی آمد به نزد طبیبز نالیدنش تا به مردن قریب

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۸

می ده که بی غبار غمی از جهان رومآلوده دل مباد کزین خاکدان روم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸۹

یاد من کردی من از بخت این زیادت یافتمتا چه نیکی کرده بودم کاین سعادت یافتم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۰

تا کی از گریه گره بر لب فریاد زنمسوختم چند گره بیهده بر باد زنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۱

چندان بر آستان خرابات سر نهمکآخر قدم بمنزل مقصود بر نهم