گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۲

هر چند که خود دل ببلای تو سپردمرحمی بکن ای ظالم بد مهر که مردم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۳

خوش آنکه تو بازآیی و من پای تو بوسمدر سجده فتم خاک قدم های تو بوسم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۴

چند نالم ز غم و شهر پر آوازه کنمچون سگان ریش کهن را بزبان تازه کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۵

من که از دور ترا بینم و مدهوش شومکی بود طاقت آنم که هم آغوش شوم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۶

تا کی بغیر گویی من چشم و گوش باشممن هم زبان برآرم تا کی خموش باشم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۷

دل کباب از لعل او چون از دلش بیرون کنمهمچو آتشپاره یی چسبیده بر دل چون کنم

سعدی شیرازی

بخش ۴ - گفتار اندر غنیمت شمردن جوانی پیش از پیری

جوانا ره طاعت امروز گیرکه فردا جوانی نیاید ز پیر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۸

من لاف تقوی تا بکی در خرمن طاعت زنمکو برق آتش سوز من کاتش زند در خرمنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹۹

دور از درت به تیغ نه از بهر جان شدماندیشه از ملال تو کردم از آن شدم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۰

تو در آتش ز تب چو نشمع و من دور از درت گردممرا پروانه خود کن که بر گرد دسرت گردم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۱

عمریست که من خاک ره درد کشانمچون سایه قدم بر قدم پیر مغانم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۲

عمریکه بیرخت من درمانده بوده امدر حیرتم که بیتو چرا زنده بوده ام

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۳

خوش آنکه پیش تو دور از دیار خود گریمبهانه غربت و بر حال زار خود گریم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۴

دل با تو بگفتار و زبان با دگرانمدر دیده تو منظور و بمردم نگرانم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۵

بیک نظر که بر آن مه شب وصال کنمهزار ساله جفای فلک حلال کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۶

ناچار اگر دمی ز سر کوی او رومجویم بهانه یی که دگر سوی اوروم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۷

در سجود آستانت از سفر باز آمدیمگر بپا رفتیم از کویت بسر باز آمدیم

سعدی شیرازی

بخش ۵ - حکایت در معنی ادراک پیش از فوت

شبی خوابم اندر بیابان فیدفرو بست پای دویدن به قید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۸

سنگ جفا بقصد دل زار خسته اممفکن که من ز طالع خود دلشکسته ام

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰۹

با کس سخن مگو که من از غیرت آتشمآهی مباد کز جگر گرم برکشم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۱۰

هر چند از وصالت ای آفتاب دورمیکذره نیست هرگز در دوستی قصورم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۱۱

ای جگر از تو پر نمک دیده شور بخت همچاک شد از تو جیب جان سینه لخت لخت هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۱۲

ظن مبر کز دود دل پیشت شکایت می کنمبا تو از بیداد بخت خو حکایت می کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۱۳

نه تاب وصل و نه صبرم کز و کناره کنمدلم ز دست بخواهد شدن چه چاره کنم