گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۶

گرچه جهان خرم است و فصل بهار استبی گل رویتو گل بدیده چو خار است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۷

زردی روی مرا آن رخ گلگون باعثقامت خم شده را آن قد موزون باعث

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۸

تو آن شهی که ز افلاکیان ستانی باجز خاک درگه تو روح قدس سازد تاج

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۹

مؤذن میخانه زد بانگ صبوحبر کف ساقی است مفتاح فتوح

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۰

وقت آنست که بیرون فکنی رخت از کاختنگ شد خانه ببر رخت سوی باغ فراخ

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۱

پرده بگرفت زرخ آن گل رعنا گستاخنغمه برداشت زدل بلبل شیدا گستاخ

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۲

هر که از عین امتحان بینددر زمین نقش آسمان بیند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۳

هرکه ما را خراب می داندنه خطا بر صواب می داند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۴

ای خوش آن صیدی که صیاد باورام بودخنک آنمرغ که باغش شکن دام بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۵

رندی که او بکوی مغان ره نشین بودشاید که بحر و کانش در آستین بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۶

زلف او چون بجان درآویزددل در او رایگان در آویزد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۷

آن چه گل بود که در شهر ز بستان آمدوین چه سرو است که از باغ به ایوان آمد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۸

آن کیست تا بر گوش جان پیغام جانان آوردپیغام بلقیس از سبا سوی سلیمان آورد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۱۹

وه که دوشم بچمن یاری و دمسازی بودگلی و بلبلی و حسنی و آوازی بود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۰

اگر که قاصد آن ماه نوسفر زدر آیدامید هست که نخل امید ما ببر آید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۱

بی شایبه زنگ ازدل دیدار تو بزدایدیوسف چو بمصر آید بازار بیاراید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۲

اگر بسینه دل دغدار من باشدهزار لاله و گل در کنار من باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۳

اگر چو شمع ز تو آتشم به سینه نبودز چیست هر شبم از دل به سر برآید دود

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۴

گدای میکده در دست جام جم داردچه هست جام جهان بین زجم چه کم دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۵

لبت به بوسه اهل هوس نشان گردیدچرا به خاتم جم دیو کامران گردید

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۶

یکدم آنرا که فراغت زدو عالم باشدگر بکف جام سفالین بودش جم باشد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۷

امشب دل دیوانه غوغای دگر داردکان دلبر هر جایی رخ جای دگر دارد

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۸

عجب که بی تو شبی عاشقان بیاسایندکه طالبان حرم ره شبانه پیمایند

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۲۹

با اینکه چشمانت به دل خنجر بسی بشکسته اندعقد خم زلفین تو دل ها به هم پیوسته اند