گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۲

پسته دهن بسته زخندیدنتآینه حیران شده از دیدنت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۳

رفتی و سایه صفت دلشدگان دنبالتتا کجا سایه دهد سرو همایون فالت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۴

خوب باشد گر ز خوبان سر زند کردار زشتاحولی باشد که کس زشتی ببیند در بهشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۵

نوبهاری ظریف و دل بند استباد را روح راح پیوند است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۶

تا سوز دل از آن لب لعل نمکین استزخمی که نمک سوده بر او حالتش اینست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۷

ساقیا خیز که یک نیمه زشعبان بگذشتباده پیش آر که چون باد بهاران بگذشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۸

از سر کوی تو هرکو به سلامت می رفتخود به پیش و ز پیش خیل ملامت می رفت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۸۹

ای دل بسینه میطپی این اضطراب چیستجانت بلب رسیده دگر این شتاب چیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۰

گفتم این لاله است گفت از داغداران منستگفتم این نرگس بگفت از میگساران منست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۱

ای سلطنت امکان کم پایه زخدامتتقدیر و قضا هر روز سر در خط احکامت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۲

چه شد آن فتنه که ناگاه زمحفل برخاستکه زبرخواستنش طاقتم از دل برخاست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۳

از برم آن سرو خرامان گذشتبرق یمانی به نیستان گذشت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۴

زآن ملک حذر کن که در او پادشهی نیستآن شه نکند زیست که او را سپهی نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۵

کیم من تا توانم دهر زد از هستی به درگاهتکه برتر از قیاس و وهم آمد پایه جاهت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۶

مرا حدیث شکفتی است در کمال غرابتکه از گدای طریقت بشه رسید مهابت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۷

تا با رقیب یار دمی گرم صحبت استآهی زدل بر آر که فرصت غنیمت است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۸

منم که بنده مملوکم و عبید جلالتچه جرم رفت که می رانیم ز بزم وصالت

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۲۹۹

این روز پی خجسته میلاد احمد استروز بروز پرتو انوار سرمد است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۰

فحش شیرین زلعل شکرخاستزهر از دست نیکوان حلواست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۱

ماه من ماه را نخستین استوقت تجدید عهد پارین است

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۲

خون همه آفاق بخوردی و بست نیستبردی دل و دین همه پروای کست نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۳

اندر حریم حسن بتان غیر ناز نیستدر کیش عشق هم صنما جز نیاز نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۴

در گوش به جز عشق توام زمزمه ای نیستدر سر به جز از شور توام همهمه ای نیست

آشفتهٔ شیرازی

شمارهٔ ۳۰۵

گویند بهار است و جهان رشک بهشت استاطراف چمن پر ز بت حورسرشت است