گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۳۶

تا کی خمار محنت آن سیمبر کشماو می خورد بمردم و من دردسر کشم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۳۷

منعت از همنفسان چند بصد پند کنممن که خود دلشده ام منع کسان چند کنم

سعدی شیرازی

بخش ۸ - حکایت

یکی پارسا سیرت حق پرستفتادش یکی خشت زرین به دست

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۳۸

با چون تو شوخی سرو قد عاشق کش و طناز همگل را نزیبد ناز کی سرو سهی را ناز هم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۳۹

ز بسکه خار ملامت کشیده دامانممیان خار ملامت چو چشم حیرانم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۰

هست کحل بصر از خاک ره او هوسملیک ترسم که شوم خاک و بگردش نرسم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۱

جان نذر کرده ام که بپایت فدا کنمپیش آی تا بنذر خود آخر وفا کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۲

دل از آرزو چه خون شد بدعا چه کام خواهمهمه آرزو و کامم ز خدا کدام خواهم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۳

چو بینم هر دمت با غیر از غیرت خراب افتمتو دست دیگری گیری و من در اضطراب افتم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۴

دش از داغت زمانی در غم دل بوده امسوختم زین غم که یکدم از تو غافل بوده ام

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۵

طوفان کنم از اشک و رخ خاک بشویمگرد غم و محنت ز جهان پاک بشویم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۶

شب وعده داد مست و بره دیده دوختمدل ساختم کباب و نیامد بسوختم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۷

شدم بازیچه طفلان که در هرجا که بنشینمصد آهوچشم چون مجنون به گرد خویش می بینم

سعدی شیرازی

بخش ۹ - حکایت عداوت در میان دو شخص

میان دو تن دشمنی بود و جنگسر از کبر بر یکدگر چون پلنگ

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۸

روز آخر کز جهان با دیده گریان رومگر نباشد در دلم مهر تو بی ایمان روم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۴۹

من که چون لاله ز داغ تو بر افروخته امرخ بر افروخته ام از می و دلسوخته ام

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۰

ندارم چاره یی جانا که با لعلت در آمیزممگر آن کز سر جان چون خط سبز تو برخیزم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۱

اسیر در دم و یک همنفس نمی بینمبدردمندی خود هیچکس نمی بینم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۲

آن عید مشتاقان که من قربان او صد جان کنمیکبار اگر نامش برم صد بار جان قربان کنم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۳

از جور چه دل ملول دارمگر هم بکشی قبول دارم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۴

مردیم ز غم تا بتو محبوب رسیدیماز خود بگذشتیم و بمطلوب رسیدیم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۵

گرچه در رسم ادب از دگران کم نشدیمتا ندیدیم سگ کوی تو آدم نشدیم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۶

از بسکه می وصلت بیرون رود از دستمروزیکه ترا بینم تا روز دگر مستم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۵۷

دل چو کوه از حسرت لعل تو خونشد چون کنمسال ها باید که این حسرت ز دل بیرون کنم