گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۰

خورشیدوار هرکه دلش سوخت داغ اوعالم فروز تا به ابد شد چراغ او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۱

مرغ دلم که کشته شد از چشم مست تودر خون و خاک چند بغلطد ز دست تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۲

سایم همه شب روی خود بر خاک دور از روی توباشد شبی ای سیمتن آسایم از پهلوی تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۳

از بسکه نازک است چو گل طبع و خوی توخورشید ذره ذره درآید بکوی تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۴

صیدم نکرد غنچه لبی جز بگفتگومن مرغ زیرکم ندهم دل برنگ و بو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۵

غم نیست کز زهر بلا تلخی کشد مسکین توتریاک صد تلخی بود یک خنده شیرین تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۶

نازکتر از گل است بسی طبع و خوی توآواز چون بلند کند کس بروی تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۷

دلش رمیده شد آهو ز چین کاکل اونهاده رو ببیابان ببوی سنبل او

سعدی شیرازی

بخش ۴ - حکایت

شنیدم که مستی ز تاب نبیدبه مقصوره مسجدی در دوید

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۸

همچو رخسار تو در عالم گلی بیخار کوهمچو قدت سرونازی نازنین رفتار کو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۱۹

گرچه به تیغ جفا سینه فکارم از اوتا نرود سر ز دست دست ندارم از او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۰

بسوخت جان مرا اشتیاق خدمت توچه کرده ام که جدا مانده ام ز صحبت تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۱

ای دلم چون پسته از شور نمک بریان توسوخت مغز استخوانم پسته خندان تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۲

هرگز دلم ملول نگشت از جفای اوتا زنده ام خوشم چو بمیرم فدای او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۳

از کفر و دین بری شده ام از برای تودنیا و آخرت همه کردم فدای تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۴

بنمای آتشین رخ و مست شراب شوماییم و پاره جگری گو کباب شو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۵

به وفای او که گرم کشد نکنم فغان ز جفای اوز هلاک من چه زیان فتد من و صد چو من به فدای او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۶

تو آب خضری و ما تشنه عاشقان از توبیا بیا که صبوری نمی توان از تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۷

تا کی ز دهانش بود ایدل سخن توخاموش که حرفی نجهد از دهن تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۸

سهل است نقد دین و دل گر صرف شد در کوی توزان ها که گوید جان من جان ها فدای روی تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۲۹

آن بزم عیش ساقی و جام شراب کوو آن مستی محبت و آن اضطراب کو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۰

بر نقش شیرین کوهکن گریید چشم زار اوباشد کزین خون جگر رنگی برآرد کار او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۱

پیش پای خود ببین شاد از غم مردم مشوچاه در راه است چون یوسف بخوبی گم مشو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۲

مشتی مگسانیم سپند شکر توما را بچه رانند رقیبان ز بر تو