گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۳

قدر ارباب وفا نیست بخاک در توبیوفایی و وفا قدر ندارد بر تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۴

بسکه حیران گشته ام در جلوه رفتار ازوخشک برجا مانده ام چون صورت دیوار ازو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۵

بسکه سوزیم چو شمع از هوس محفل اوپهلوی هر که نشینیم بسوزد دل او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۶

دل بکف میداشتم عمری نگاه از دست توساعدت خواهی نخواهی برد آه از دست تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۷

هر که آن گل پا نهد در دیده نمناک اوعاقبت شاخ گلی سر بر زند از خاک او

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۸

ای مرا داغی به دل از لعل آتش رنگ توبسته راه زندگی بر من دهان تنگ تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۳۹

مارا همین جواب سلام است کام ازومعراج ما بسست جواب سلام ازو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۰

من بنده صبا که دهد عرض رای توکز عرض بند گیست مرادم دعای تو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۱

ماییم دل و دین بسر کار تو کردهنقد دو جهان در سر بازار تو کرده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۲

زهی ز عارض تو گلرخان حجاب زدهشکسته رنگ چو گلهای آفتاب زده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۳

مدعی در جوش و ما بیهوش از آن نو گل شدهبلبلان خاموش و مرغ هرزه گو بلبل شده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۴

خوش حالتی است پیش تو از می خوشان شدهدل با تو در حکایت و خود از زبان شده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۵

خوش آنکه بودمه من زباده مست شدهفکنده دست ز دوش من و ز دست شده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۶

چون شمع دل از داغ تو افروختنش بهعاشق که دل افسرده بود سوختنش به

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۷

اگر چه عشق نکویان جراحتست همهجراحتست که در سینه راحتست همه

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۸

تو به بزم عیش و نبود ره من در آن میانهبه چه حیله پیشت آیم چه سخن کنم بهانه

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۴۹

خبرم شدست کانمه هوس شراب کردهچکنم که این حکایت جگرم کباب کرده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۰

رسید مست من از می به رخ گل افکندهرخی و صد گل خوبی لبی و صد خنده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۱

ای مصور ز کف این تخته تعلیم بنهسجده کن پیش بت ما سر تسلیم بنه

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۲

تنم که غرقه بخون اشک لاله گون کردهشهید عشق ترا شست و شو بخون کرده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۳

آتش آهم نهال وادی ایمن شدهباز این آتش نگه کن کز کجا روشن شده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۴

گهی که زلف بر آن روی مهوش افتادههزار سوخته را جان در آتش افتاده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۵

کی دل بی دردی از داغ گزندی سوختههرکجا دیدیم عشقت دردمندی سوخته

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۲۵۶

نه دیده مثل تو دیده نه کس نشان دادهفرشته خوی و پریروی و آدمیزاده